جزوات و مقالات فلسفی

شعر فارسي، از اوايل سده سوم هجري، در قالب عروض عربي سر برآورده و در تركيب هايي ساده و نسبتا ابتدايي و مضاميني گاه بسيار ناپخته اين سو آن سو پراكنده شد. مقاومت و سپس پويايي اين شعر نو پا، در برابر شعر استوار و ديرپاي عربي كه آبشخور شعر جاهلي و به خصوص قرآن كريم سيراب مي شد، خود پديده اي ست شگفت آور. پيداست كه سخن سرايان ايراني - تقريبا همه بدون استثنا - بر زبان و شعر عربي آگاهي تمام داشتند و لاجرم در سروده هاي خويش از آن تاثير مي پذيرفتند.
اما شعر فارسي به سرعت نضج يافت شاعران اندك اندك دست به نوآوري زدند و نكته هايي يافتند كه گاه در شعر عرب، مانند نداشت. پس آنگاه اين سوال مطرح مي شود كه آيا شعر عربي در اين هنگام از فارسي تاثيري پذيرفته است يا نه.
ما در منابع خود تعدادي شعر يافته ايم كه بنا بر تصريح مولفان، ترجمه اشعار فارسي بوده است.
از اين ميان، آن دسته از اشعار را كه معادل فارسي شان يافته شده (به استثناي يك مورد) برگزيده در اينجا نقل كرده ايم.

 نسخه قابل چاپ