جزوات و مقالات فلسفی

ايده آليسم هوسرل نظريه اي است که به عنوان علم انضمامي، در حوزه هاي خاص قابل تبيين است. اين ايده آليسم، وجود عالم واقعي و عالم طبيعت را انکار نمي کند، با اين حال، نگاه پديدارشناسانه وي به عالم واقع و طبيعت، با ديگر نگاه هاي معرفت شناختي متفاوت است.
در اين نوشتار، تلاش خواهد شد تا از راه تحليل مفاهيم و اصطلاحات مورد نظر هوسرل، در برابر ديدگاهي که ايده آليسم هوسرل را ايده آليسم محض مي داند، موضع گيري و با بيان دلايلي، نشان داده شود که در تحليل دقيق، نظريه او را بايد ايده آليسم استعلايي ناميد مفاهيم کاربردي شامل مفهوم «آگاهي و همدلي»، «تاويل يا احاله»، «حيث التفاتي»، «شهود» و «ماهيت» مي باشند که هر کدام در معناي خاص خود، استعلايي بودن پديدار شناسي هوسرل را توصيف و تبيين مي نمايند.
نگارندگان مقاله حاضر بر آن هستند تا نشان دهند که در پديدار شناسي استعلايي هوسرل، هر آنچه متعلق به اين عالم است، ضرورتا تمام تشخص معنايي خود را علاوه بر وضعيت وجود شناختي آن به دست مي آورد، به همين لحاظ، هوسرل در کتاب ايده ها همه کوشش خود را به کار مي گيرد تا به تمايز دقيقي ميان پديدارشناسي به عنوان روش، پديدارشناسي به عنوان معرفت دست يابد. پديدارشناسي هوسرل توانايي خود را در توصيف همه جنبه هاي فلسفي و علمي به نحو گسترده پوشش داده است.

 نسخه قابل چاپ