جزوات و مقالات فلسفی

در منابع عرفان و تصوف، به ندرت مي توان به تحقيق و بررسي اي مستقل و علمي در حوزه مباني و اصول عرفان دست يافت. براي دستيابي به هدف و غايت عرفان و معرفت، ناگزير بايد مباني آن را دريابيم تا پژوهش هاي عرفاني از گسيختگي و پراکندگي و نيز از انحراف در فهم و تفهيم متون عارفانه مصون ماند.
از مجموعه ديدگاه هاي نويسندگان در باره مباني عرفان - که غالبا از تعريف آنان از عرفان و تصوف قابل استنباط است - اين موارد را مي توان استخراج کرد: تزکيه و تصفيه درون، اخلاص، کشف و شهود (تجربه عرفاني)، فنا و بقا، رياضت و مجاهده و سلوک، کشش و جذبه، عشق و حب، فقر و نياز، اغتنام وقت و احوال، وحدت وجود، هدايت ربوبي، معرفت نفس، همرهي خضر يا پير و مرشد، قرآن و وحي و سنت، حفظ راز معشوق.
در اين مقاله بر پايه خاستگاه عرفان و تجربه معرفتي و ذاتي انسان، مباني عرفان را صرف نظر از هر قيد ديني، فکري، قومي و ... در سه نظرگاه متمايز و در عين حال موافق بررسي کرده ايم: 1. نظرگاه عرفان نظري يا فلسفي 2. نظرگاه عرفان صوفيانه 3. نظرگاه عرفان ادبي يا شاعرانه. حاصل مقاله اينکه اصول و مباني عرفان و مبدا و منتهاي آن را ـ که بر هر سه نظرگاه عرفان منطبق است - بدين صورت مي توان نشان داد:
ذات نور الانوار? تجلي و تعين ذات احديت? حرکت و دگرگوني ذات سالک? اتحاد و فناي سالک با نور ذات احديت

 نسخه قابل چاپ