جزوات و مقالات فلسفی

نفس اماره، همواره به عنوان دشمني دروني و خانگي و مانعي سترگ و ستبر در راه سلوک و بندگي، در آثار عرفا و مشايخ و ديگر بزرگان و معلمان اخلاق و تربيت، نشان تير ملامت و نکوهش واقع شده و سالکان و مريدان، هوشيارانه به پرهيز و تجهيز در مقابل اين دشمن مکار و فريبکار فرا خوانده شده اند.
مولانا در دفاتر شش گانه مثنوي در ضمن داستان ها و حکايت ها، بارها فريب و مکر اين دشمن دون و زبون را با استفاده از آيات و روايات گوشزد کرده و با تشبيه و تمثيل، ترفند و تزوير او را تبيين نموده است و مي توان گفت هيچ شاعر و عارفي نتوانسته است همچون مولانا، با استفاده از هنرهاي ادبي و شگردهاي شعري از چهره هاي پوشيده و پنهان اين دشمن غدار و خونخوار پرده بردارد و راه هايي موفقيت آميز براي غلبه بر آن پيشنهاد کند.
اين مقاله کوششي است در راه شناخت انواع، آفات، خطرات و چهره هاي گوناگون نفس و همچنين راه هاي سازنده و نتايج غلبه بر اين دشمن غول آسا که از منظر مثنوي معنوي مولوي، مورد بحث و تحليل قرار گرفته است.

 نسخه قابل چاپ