جزوات و مقالات فلسفی

علم و دين به لحاظ نظري دو جنبه متفاوت از فهم انسان و به لحاظ عملي دو مشغله بنيادي او به شمار مي ‌آيند. از آنجا که علم و دين، هر دو درباره حقيقت اظهار نظر مي ‌کنند، به ناچار پرسش در خصوص ارتباط ميان آنها مطرح مي ‌شود. ديدگاه ‌هاي تمايز، تعارض تلاقي و تاييد و مکمليت هر کدام به يک دغدغه اصيل از نحوه ارتباط ميان علم و دين توجه کرده و در عين حال حاوي نقاط ضعف و اشکالات اساسي مي ‌باشند. روش ‌شناسي برنامه ‌هاي پژوهشي لاکاتوش، مدل مناسبي براي تبيين نظري نحوه ارتباط ميان علم و دين به شمار مي ‌آيد. با تعديل در برنامه پژوهشي لاکاتوش مي ‌توان نظريات علوم تجربي را به برنامه ‌هاي علمي - فلسفي و الهيات اديان توحيدي را به برنامه ‌هاي ديني - فلسفي مبدل ساخت. با ارايه رهنمودهاي ايجابي و سلبي در اين خصوص، مي‌ توان رابطه ميان علم و دين را به يک گفتگوي سازنده و غنابخشي متقابل و سازگار تبديل کرد. در اين مقاله ضمن تشريح اين مدل، با ارايه يک نمونه از نظريات علمي (اصل آنتروپيک) به تبيين رابطه آن با دين بر مبناي مدل مذکور مي ‌پردازيم.

 نسخه قابل چاپ