جزوات و مقالات فلسفی

مفهوم «استعلايي»، بنيادي ترين مفهوم در فلسفه نظري کانت است. از همين رو، فهم معرفت شناسي کانت اساسا مبتني بر فهم معنا، کاربرد و کارکرد اين مفهوم در نظر اوست. در اين مقاله، با روشي توصيفي - تحليلي، خواهيم کوشيد که با توجه به پاره اي از مصاديق مفهوم «استعلايي» در کتاب نقد عقل محض، نشان دهيم که فلسفه نظري کانت، برخلاف فلسفه هاي عقلي و تجربي پيش از وي که همگي «متعالي - محور» ند، به چه معنا و چگونه فلسفه اي «استعلايي - محور» است. براي انجام اين کار خواهيم کوشيد که با بيان تحليل کانت از ساختار و کارکرد منطقي احکام فاهمه حضور مفهوم «استعلايي» در قالب سلسله اي از عناصر غير تجربي، بويژه عنصر «وحدت خودآگاهي محض»، در معرفت شناسي کانت را نشان دهيم.

 نسخه قابل چاپ