جزوات و مقالات فلسفی

پل تيليش بي ترديد يکي از متکلمان تاثيرگذار قرن بيستم به شمار مي رود. دغدغه اصلي وي آن بود که بين دين و فرهنگ معاصر آشتي برقرار کند. به باور وي دين بايد با فرهنگ عصر همبستگي داشته باشد. اين همبستگي از طريق پرسش و پاسخ صورت مي پذيرد. فرهنگ معاصر، سوال هاي بنيادين عصري را به آستانه دين عرضه مي دارد و دين در قالب نمادهاي اصيل خود به سوالات پاسخ مي دهد.
شرط اصلي پاسخگويي دين آن است که مقوله هاي مهم دين بازخواني شوند. زبان کاملا سنتي نمي تواند به سوالات جديد پاسخ دهد. لذا روش سنتي کارل بارت (Barth karl متکلم سويسي 1986-1886) از پاسخگويي به مسايل جديد ناتوان است. در مقابل روش کاملا اسطوره زدايانه و علم گرايانه رودلف بولتمان (rudelf butman، متکلم آلماني 1976-1884) نيز رضايت بخش نيست. زيرا دين را از محتواي اصيل و غني خود تهي مي سازد. در مقابل اين دو رويکرد، رهيافت تيليش قرار دارد که قرائت عصري مفاهيم و مقوله هاي اساسي ديني بر اساس درون مايه غني و سرشار کتاب مقدس را سرلوحه خود قرار مي دهد. بدون شک بازخواني ضابطه مند مفاهيم ديني از مولفه هاي مهم اصلاح ديني به شمار مي رود. در اين جستار به مباني فلسفي اصلاح ديني از نگاه تيليش پرداخته مي شود.

 نسخه قابل چاپ