جزوات و مقالات فلسفی

جان مک داول معتقد است که عالَم واجد واقعيات اخلاقي است. اين واقعيات طبيعي اند، ولي از جنس واقعياتي نيستند که در علم کشف مي شوند. فرد در اثر تربيت اخلاقي، فضيلتمند مي شود و توانايي ديدن واقعيات اخلاقي را کسب مي کند. اين نظر برخلاف راي کانت است که اخلاق را محصول ارادة خودمختار انسان از آن جهت که عاقل است، مي داند. مك داول به نوعي «خاص گرايي» در اخلاق قايل است که با «عام گرايي» اخلاقي کانتي ناسازگار است. آراي مك داول درباره انگيزش اخلاقي هم تفاوت هاي عميقي با آراي کانت دارد. پس از نقد کانت از ديدگاه مك داول، برخي نقدها که به مك داول شده و به مباحث فوق مربوط اند، نقل خواهند شد و پاسخ هايي از جانب مك داول نيز بيان مي شوند.

 نسخه قابل چاپ