جزوات و مقالات فلسفی

برخي از فيلسوفان اگزيستانس به تحليل پديده وحي پرداخته اند. برخي از آن ها همان تفسير کلام سنتي را از وحي پذيرفته اند و برخي ديگر آن را به تجربه وجودي فرو کاسته اند. ياسپرس از گروه دوم است. وي با توجه به تفسيري که از انسان و مراتب وجودي او ارايه مي دهد، وحي را به عنوان يک نوع آگاهي دروني مي پذيرد. به زعم وي، اگر انسان در مرتبه هستي داري قرار گيرد، در مواجهه با متعالي به يک روشن گري وجودي خاص دست مي يابد که از آن به وحي عام تفسير مي شود. اين نوع تجربه وجودي با مراقبه و تامل در متعالي و تفکر در وظايف خود و در ارتباط با ديگران تحقق پيدا مي کند. وحي عام در ارتباط با ايمان فلسفي است که ياسپرس به دفاع از آن مي پردازد. اين ايمان در مقابل ايمان ديني قرار دارد. در ايمان فلسفي، فرد فقط به تجربيات شخصي خود پايبند است و هرگز آن را براي ديگران معتبر نمي داند. در اين نوع ايمان، التزام به هيچ دين خاصي ضرورت ندارد. ايمان فلسفي در ارتباط با علم و سنت است و از آن ها بهره برداري مي کند.

 نسخه قابل چاپ