جزوات و مقالات فلسفی

زمينه گرايي معرفتي ديدگاهي جديد در معرفت شناسي است که انگيزه ظهور آن، تلاش براي حل مساله شک گرايي بوده است. اين ديدگاه، اگر چه در حوزه معرفت شناسي ظهور کرده و ادعاي حل يکي از قديمي ترين مسايل آن را دارد، در واقع آموزه اي سمانتيکي است. زمينه گرايي معرفتي ديدگاهي درباره شروط صدق جملات معرفتي است؛ جملاتي مانند «S مي داند که P» و «S نمي داند که P». اين ديدگاه، به نوعي چرخش زباني در معرفت شناسي است. زمينه گرا قصد دارد با استفاده از معنا و سمانتيک جملات معرفتي، مسايل معرفت شناسي را حل کند. در اين مقاله، يکي از مباني سمانتيکي زمينه گرايي - يعني استاندارد معرفتي به عنوان مولفه بيان نشده را بررسي خواهيم کرد و نشان خواهيم داد که ادعاي سمانتيکي آن ها، در بهترين حالت محل مناقشه خواهد بود.

 نسخه قابل چاپ