جزوات و مقالات فلسفی

از نظر کر کگور، آگاهي از مرگ حقيقتا حايز اهميت است، زيرا دلهره اي ضروري مي آفريند که ما را در مراتب بودن يا خودآگاهي، از حياتي حسي و نامتاملانه به حياتي متاملانه تعالي مي بخشد. اما مراد او از مرگ، بيماري به سوي مرگ يا همان نوميدي است. از نگاه کر کگور، اين بيماري که در روح و نفس ما پديدار مي شود، مرگي دروني است. نوميدي خود نتيجه اي از آلودگي ما به گناه است. مراد او از بيماري به سوي مرگ، آن بيماري اي نيست که پايانش مرگ معمول و متعارف است. کرکگور، راه رهايي از اين مرگ را ايمان مي داند. در نظر او، ايمان رابطه اي خصوصي و شخصي با خداست.

 نسخه قابل چاپ