جزوات و مقالات فلسفی

از منظر تجربه ديني، ذات خدا به وصف اخلاقي رحمت متصف مي شود و نظريه معلولي معنا که در حوزه معناشناسي فلسفي مطرح است اين امکان را به وجود مي آورد که وصف اخلاقي رحمت، به همان معناي انسان انگارانه آن، يعني دلسوزي و مهرباني، درباره ذات خدا به کار رود. با توجه به مفاد نظريه معلولي معنا، مي توان ادعا کرد که مهربان و دلسوز بودن خداوند منافي با تنزه و بساطت ذات او نيست. معناشناسي کفر در قرآن کريم نشان مي دهد که کفار همان ظالمان پايمال کننده اخلاق هستند که تا حد ممکن و تا زماني که مايل اند بر مظلومان ظلم روا مي دارند. رحمت خدا يا همان دلسوزي او براي مظلومان اقتضا مي کند که داد آن ها را از کفار بازستانده و آن ها را تا زماني که مايل است در جهنم عذاب کند. اين شيوه از عذاب، دقيقا بسان روش کفار در ظلم به مظلومان است. وسعت فراگير رحمت خداوند به دار دنيا اختصاص دارد اما در دنياي ديگر، رحمت خداوند به مومنان محدود است و مانع عذاب جاودانه کفار در جهنم نيست.