جزوات و مقالات فلسفی

قديسان اخلاقي شايسته ترين افرادي هستند که در فرهنگ هاي ديني و اخلاقي، به دليل ويژگي هاي خاص معرفتي – تربيتي و افعال برتر و فراتر از حد وظيفه، به عنوان نمونه و اسوه شناخته مي شوند.

دو چهره ارزشي و الزام آور اخلاق در تئوري هاي اخلاق هنجاري، به انضمام رويکرد ديني و غير ديني در اخلاق هاي ديني و سکولار، تفاوت هايي را در تفسير افعال فراتر از وظيفه و ويژگي هاي قداست مآبانه ايجاد کرده است. گذشته از اين، تنوع در تصوير ارايه شده از هويت قديسان و ويژگي هاي آنان، در آثار برخي نويسندگان غربي، تنزل مقام قديس و قهرمان اخلاقي، تا حد يک سياستمدار فاقد هر گونه قداست را به دنبال داشته است.

به رغم تاييد قداست و پاکي طينت و رفتارهاي صحيح قديسان نزد نظريه پردازان مختلف، با ترديدهايي نيز در اين رابطه مواجهيم.

در مقاله حاضر، پس از تصوير ماهيت قديس در اخلاق ديني و سکولار، و اشاره به تفاوت هاي ماهوي قديسان در اين دو رويکرد، بر دقت در کاربرد واژه قديس در فرهنگ هاي مختلف تاکيد شده است. طرح و نقد ديدگاه هاي مخالف با جايگاه و ارزش هاي اخلاقي قديسان، از ديگر مباحثي است که به آن پرداخته شده است.

 نسخه قابل چاپ