پاسخ به:مشاعره آنلاین
سه شنبه 29 دی 1394 6:31 PM
موی سرم چو برف زمستان سپید شد
نامد بهار و قامت من خم چو بید شد
گفتم که سر زنم به زمین دلت ولی
این دانه از جوانه زدن نا امید شد