شعر رمضان

به نام يگانه هستي بخش..

در فضیلت ماه صیام و ولادت امام حسن مجتبی(ع)

ماه صیام، ماه خداوند ذوالعطی است
ماه وفور فیض و کرامات کبریاست

ماه صعود روح به اوج فضیلت است
ماه نزول مائده رحمت خداست

ماه قعود و ماه قیام و مه نماز
ماه سجود و ماه سلام و مه دعاست

ماه پناه خواستن از هول رستخیز
بر درگه کریم خطا پوش ذوالعطی است

ماه نجات و مغفرت و بخشش است و جود
ما شکستن صنم سرکش هواست

ماه گذشتن از هوس و رستن از خودی
ماه انابه از گنه و ، ماه التجاست

ماه صیام، ماه بزرگ ضیافت است
گسترده خوان بخشش رحمان به هر کجاست

این ماه، ماه جوشش فیض است و این سخن
نصّ کلام خالق غفار ذوالعلاست

هست از هزار ماه فزون قدر اوی و ، قدر
قدرش ز قدر اوست که پر قدر و پر بهاست

ماه نزول مصحف و روح و فرشتگان
ماه خدا و ، ماه علی ، ماه مجتبی است

در نیمه مبارک این ماه پر شکوه
در جلوه روی ماه حسن ، سبط مصطفی است

ماه حسن ولیّ خداوند ذوالمِنَن
ماه تجلیّ گهر بحر «انّما»ست

ماه شکفتن گل گلزار احمدی است
ماه رسیدن ثمر نخل «هل اتی»ست

میلاد سبط اکبر و ، نوباوه بتول
زینت فزای این مه پر رونق و صفاست

در بیت وحی عصمت کبری سرمدی
خندان چو گل به چهره خندان مرتضی است

چون طلعت حسن ، گل رخسار بوالحسن
گلنار ، لاله گون و ، دلفروز و جانفزاست

ای دل تولد حسن و ، ماه مغفرت
بخشد اگر خدا گنه عاصیان رواست

بر ما ببخش جرم و خطای گذشته را
توفیق ده بدان چه تو را موجب رضاست

مردانی از تو میطلبد حسن عاقبت
چون خوشه چین خرمن اولاد مصطفی است

محمد علی مردانی
(مردانی)