الفبای خداجویی...
دوشنبه 8 شهریور 1389 2:12 AM
دلی که به قرآن زنده می شود، هرگز افسرده نمی شود...
بشارت هجدهم- آیه نور - آیه 35 سوره نور
*خداوند نور آسمان ها و زمین است؛ مَثَل نور خداوند همانند چراغدانی است که در آن چراغی (پرفروغ) باشد، آن چراغ در حبابی قرار گیرد، حبابی شفاف و درخشنده همچون یک ستاره فروزان،این چراغ با روغنی افروخته می شود که از درخت پر برکت زیتونی گرفته شده که نه شرقی و نه غربی است؛ (روغنش آنچنان صاف و خالص است که) نزدیک است بدون تماس با آتش شعله ور شود؛ نوری است بر فراز نوری؛ و خدا هر کس را بخواهد به نور خود هدایت می کند و خداوند برای مردم مثلها می زند و خداوند به هر چیزی داناست.*
نور ایمان که در قلب مؤمنان است ،دارای همان چهار عاملی است که در یک چراغ پر فروغ وجود دارد:
«مصباح»- چراغ - شعله های ایمان در قلب مؤمن
«زجاجة»- حباب- قلب مؤمن
«مشکاﺓ»- چراغدان- سینه مؤمن یا مجموعه شخصیت و آگاهی او
«شجرﺓ مبارکة زیتونة»- درخت مبارک زیتون- همان وحی الهی است که عصاره آن در نهایت پاکی است و ایمان با آن شعله ور می گردد.
التماس دعا....
برای ِ زیستن دو قلب لازم است
قلبی که دوست بدارد، قلبی که دوستاش بدارند
قلبی که هدیه کند، قلبی که بپذیرد
قلبی که بگوید، قلبی که جواب بگوید
قلبی برای ِ من، قلبی برای ِ انسانی که من میخواهم
تا انسان را در کنار ِ خود حس کنم.
