شهدای ۱۹ اسفند

«شهید جانش را فروخته و در مقابل آن، بهشت و رضای الهی را گرفته است که بالاترین دستاوردهاست. به شهادت در راه خدا، از این منظر نگاه کنیم.» (از بیانات مقام معظم رهبری) در ادامه، مختصری از زندگی‏نامه یک تن از شهدایی که در تاریخ ۱۹ اسفندماه به شهادت رسیده را می‏خوانیم.
.
شهید حبیب‎الله افتخاریان
تاریخ تولد: ۱۳۳۴
تاریخ شهادت: ۱۹ اسفند ۱۳۶۳
محل تولد: بهشهر
طول مدت حیات: ۲۹ سال
محل شهادت: مریوان


• شهید حبیب‎الله افتخاریان، ۱۳۳۴ش در شهرستان بهشهر چشم به جهان هستی گشود. در سن سه سالگی از محبت پدر محروم گشت و سرپرستی او و خانواده‌اش را عمویش بر عهده گرفت. به‎دلیل شرایط مادی خانواده، تحصیل در کلاس‎های شبانه و کار و تلاش روزانه را انتخاب کرد. پس از فراقت از تحصیل به خدمت سربازی رفت و بعد از آن، در اداره برق اصفهان مشغول کار شد و در عین حال به مبارزات سیاسی خود علیه رژیم پرداخت و به‎علت فشار عوامل شاه به کشور آلمان و بعد فرانسه مهاجرت کرد. دوره نظامی را در کشور سوریه و لبنان گذراند و مدتی در فرانسه به محافظت از امام (ره) پرداخت. با پیروزی انقلاب اسلامی، حفاظت و انتقال خانواده حضرت امام خمینی (ره) را از ترکیه به ایران به عهده گرفت و به ایران آمد. در ابتدای ورود به تشکیل سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و شکل‎دهی سازمان این نهاد مقدس پرداخت و در تشکیل سپاه اصفهان نقش ارزنده‌ای داشت. پس از آن به مازندران عزیمت نمود و با تشکیل پایگاه‎های سپاه به مبارزه علیه شورش گنبد و بندر ترکمن پرداخت و فرماندهی سپاه آن منطقه را بر عهده گرفت. با بازگشت آرامش به مناطق شمالی کشور، او و یارانش به فکر بازسازی و آبادانی کشور افتادند اما این آرامش دیری نپایید. دشمنان مردم ایران این‎بار کردستان را برای اهداف شوم خود انتخاب کرده بودند تا با ایجاد شورش و غارت، مردم آن دیار را به انقلاب اسلامی بدبین کنند. افتخاریان که به ابوعمار معروف بود، به کردستان رفت تا به‎عنوان فرمانده سپاه مریوان و بانه جلوی اقدامات خرابکارانه ضدانقلاب ایستادگی کند. با حضور او و فرزندان ایران بزرگ از سراسر کشور، عرصه بر مزدوران و دشمنان مردم ایران تنگ شد و آن‌ها چاره‌ای جز فرار از ایران نداشتند. هنوز کردستان، سیستان و بلوچستان، خوزستان و مازندران درگیر جنگ‎های داخلی مردم با عوامل بیگانه و ضدانقلاب بودند که صدام حسین به نمایندگی از ۳۶ کشور زورگو و قلدر به ایران حمله کرد تا انقلاب نوپای اسلامی را در ایران نابود سازد. آن‌ها می‌خواستند با این کار دیگر کسی در دنیا جسارت زندگی آزاد و باکرامت را آن‎گونه که مردم ایران انتخاب کرده بودند، نداشته باشد. جنگ شروع شده بود و او بی‌هیچ تردیدی عازم جبهه شد. از اولین روزهای شروع جنگ در شهریورماه ۱۳۵۹ش تا اسفندماه ۱۳۶۳ش که در جبهه حضور داشت، از هیچ کوششی در جهت اقتدار و اعتلای اسلام ناب محمدی و ایران اسلامی دریغ نورزید. مدتی فرماندهی تیپ ۲۵ کربلا که بعد به لشگر ارتقاء یافت را بر عهده داشت. این فرمانده سرافراز هنگامی که بر سکوی عشق می‌نگریست مناجات عارفانه سر می‌داد گویی بلبلی بر شاخسار خشک نشسته و نغمه سبز سر می‌دهد تا باغش را یابد و هم‎چون بهار با طراوت نغمه خوانی کند و در این سیر از هیچ تلاشی چشم نپوشید. او مسئولیت‎های حساسی را در مناطق عملیاتی بر عهده گرفت، مسئولیت‎هایی مانند فرماندهی تیپ ۲۵ کربلا در محورهای عملیاتی جنوب، فرماندهی سپاه پاسداران بانه در کردستان و فرماندهی سپاه پاسداران مریوان در کردستان. این سردار و قهرمان ملی، سرانجام در تاریخ نوزدهم اسفندماه سال ۱۳۶۳ هجری شمسی در سن بیست و نُه سالگی در جبهه مریوان به شهادت رسید. حبیب‎الله افتخاریان با شهادتش، ایران را از داشتن یکی از بزرگ‌ترین سرداران ملی خود محروم کرد.