پاسخ به: درس زندگى
جمعه 19 اسفند 1390 12:42 AM
اميرمؤمنان على(عليه السلام) مى فرمايد:
اَلْغِيْبَةُ جُهْدُ الْعاجِزِ(1)
ترجمه
غيبت كردن آخرين تلاش افراد ناتوان است.
شرح كوتاه
درميان گناهان كبيره كمتر گناهى است كه همانند غيبت نشانه پستى و ضعف و زبونى و ناجوانمردى باشد.
آنها كه به مذمت و عيب جويى مردم در پشت سر مى نشينند و آبروى و حيثيت افراد را با افشاى عيوب پنهانى، كه غالب مردم به يكى از اين عيوب گرفتارند، مى برند، و آتش حسد و كينه خود را با اين وسيله فرو مى نشانند، افرادى ناتوان و فاقد شخصيتند كه حتى در مبارزه بى دليل و ظالمانه خود شهامت ندارند و تمام قدرتشان اين است كه از پشت خنجر بزنند.
در حديث آمده، آن كس كه غيبت مردم كند اگر توبه نمايد آخرين كسى است كه وارد بهشت مى شود و اگر نكند نخستين كسى است كه وارد دوزخ مى شود.
1. نهج البلاغه، كلمات قصار.
