حسين بن موسى - آيينه روايت
شنبه 13 اسفند 1390 1:14 PM
حسين بن موسى يكى از فرزندان امام كاظم(ع) است وى از جمله همراهاناحمد بن موسى(ع) بوده است و در حدود سال 202 ه. ق از مدينه عازم ايران شد ودر شيراز به شهادت رسيد.
حضرت حسين بن موسى در برخى منابع به سيد علاءالدين حسين ملقب گرديده است.
«سيد علاءالدين حسين بن موسى الكاظم برادر كهتر شاهچراغ استبه سن سيزده سالبود شهادت او بعد از تفرقه امامزادگان در شيراز در محله باغ قتلغ اتفاق افتاد.
قتلغ در شيراز باغى داشت كه باغبانش مردى ديندار و با مروت بود. باغبان درشبهاى جمعه در مكانى بلند نورى را مشاهده مىكرد قتلغ خان مالك اين باغ نيز ايننور را مشاهده كرد دستور داد كه محل مزبور را بررسى كنند. قبرى يافتند «پس ازباز كردن قبر، جسدى بزرگ و باعظمت و شكوه يافتند. جسد در كمال شادابى و زيبايىبود در يك دست صاحب جسد قرآن مجيد و در ديگر دستش شمشيرى قرار گرفته بود. باعلامت و نشانههايى دانستند كه قبر متعلق به حسين بن موسى(ع) است. قتلغ خانآنگاه فرمان داد كه قبه و بارگاهى عالى بر سر آن مقبره بنا كردند.»
علامه مجلسى و فرصتالدوله شيرازى معتقدند كه حضرت حسين بن موسى(ع) در همين باغ شهيدشده اما قبر ايشان در زمان صفويه آشكار گرديد.
ولى گزارش ابن جنيد شيرازى به زمان حادثه نزديكتر است. پس از آشكار شدن قبرحسين بن موسى بارگاهى بر قبر ايشان برافراشته شد. با تحقيق و بررسى اوضاع قرنهفتم به بعد چنين نتيجهگيرى مىشود كه برخى حاكمان فارس مردانى خيرانديش و صالحبودهاند. آنان احترام علماء و بزرگان دينى را پاس مىداشتند در آبادانى قبورائمه دين و اولياء سعى فراوان داشتند.
لذا عليرغم جو حاكم بر ايران آن روز شهر شيراز داراى موقعيت ويژهاى بوده است.
عليرغم اينكه هنوز تشيع در اقليتبودند، اما آنان توانستند در حفظ آثارامامزادگان اقدامهاى اساسى انجام دهند. پس از آشكار شدن قبر مطهر حسين بنموسى(ع) هر روز بهتر از گذشته بارگاه او توسعه مىيافت. تا اينكه «مردى به نامميرزا على از مدينه به شيراز آمد و در شيراز مسكن گزيد و بر سر قبر سيدعلاءالدين قبه و بارگاهى رفيع ساخت و املاك و باغهاى زيادى را هم وقف آن كرد وپس از مرگ وى توليت موقوفه به دست پسرش ميرزا نظامالملك كه از وزرا بود، رسيدو پس از او به نوادگانش منتقل شد.
سلطان خليل كه از طرف شاه اسماعيل صفوى حاكم شيراز بود، در سال 810 ه. ق اينبقعه را تخريب و آن را تعمير و تكميل نمود.»
پس از چندى به سبب زلزلهاى كهدر شيراز رخ داد گنبد بارگاه اين امامزاده جليلالقدر در معرض تخريب قرار گرفتكه توسط مرحوم مشيرالملك (ميرزا ابوالحسن خان) تجديد بنا گرديد و رواق حرم راهم مرحوم قوام الملك (محمدرضا خان) آينهكارى نمود.
حرم مطهر حسين بن موسى(ع)مربع شكل است، دور تا دور گنبد كتيبه است و سوره «هل اتى» بر آن نقش بستهاست، هم اكنون طرحى به نام حرم تا حرم در دست اجراست. با تكميل اين طرح حرممطهر حسين بن موسى(ع) به حرم مطهر احمد بن موسى(ع) اتصال پيدا مىكند.
بارگاه حضرت حسين بن موسى در شيراز به آستانه مشهور و معروف است.
مردم به سبب كراماتى كه از اين بقعه مبارك ديدهاند احترام ويژهاى براى آنقائل هستند. در بين ايام هفته، شب دوشنبه براى زيارت حضرت حسين بن موسى شبخاصى است. همچون مسجد جمكران قم كه شبهاى چهارشنبه از اقصى نقاط ايران در آنجاحضور مىيابند بارگاه نورانى اين امامزاده در شبهاى دوشنبه مملو از مريدان وشيفتگان آن حضرت است.
ارادتمندان به اين خاندان، شبهاى دوشنبه را تا صبح در اين مكان مقدس بيتوتهمىكنند و به عبادت و راز و نياز مىپردازند.
در شهرستان طبس بقعهاى است كه مردم آن ديار معتقدند كه متعلق به حسين بنموسى(ع) است، اما گزارشها و حكايات موجود حاكى از اين است كه حسين بن موسى(ع)همراه برادرانش احمد بن موسى و محمد بن موسى بوده و طبعا همزمان با آنها درشيراز به شهادت رسيده است.
البته اين احتمال وجود دارد كه در جريان هجوم به كاروان احمد بن موسى برادرخردسال ايشان گريخته و مخفى شده و بعدها در طبس از دنيا رفته باشد.
حسين بن موسى(ع) از راويان و محدثان موثقشيعه است. خبرگان روايتبه وثاقت او تصريح نموده و روايتهاى او را زينتبخشكتابهاى خود كردهاند. در منظومه «نخبهالمقال» اسامى راويان موثق به نظمكشيده شده است. در اين منظومه درباره توثيق حسين بن موسى چنين مسطور است:
ثم ابن شاذويه قال جش ثقه كذا الحسين ظم هو ابن صدقه
رواياتى چند از اين مرددلبند موسى بن جعفر(ع) را خاتمه گفتارمان قرار مىدهيم.
حسين بن موسى(ع) فرمود:
ما گروهى از جوانان بنىهاشم همراه امامرضا(ع) بوديم. [شخصى به نام] جعفر بن عمر علوى كه پيراهنى كهنه بر تن وقيافهاى بدجور داشت از كنارمان گذشت.
بعضى از ما با ملاحظه شكل ظاهرى او به همديگر نگاه كرديم و خندهمان گرفت. امامرضا(ع) [كه متوجه ما شد] فرمود: به زودى خواهيد ديد او را در حالى كه مالشفراوان و همراهانش بسيارند. حدود يك ماه سپرى نشده بود همان مرد استاندارمدينه شد و وضعيتش دگرگون شد و كنارمان گذشت در حالى كه خدمتكاران و همراهانىداشت.
از امام جواد(ع) [در دوران كودكى] سؤال شد كه كداميك ازعموهايتبيشتر در حقت نيكى و محبت دارد؟ وى فرمود:
حسين. حضرت رضا(ع) [پس ازشنيدن جواب فرزندش] فرمود:
به خدا قسم راست مىگويد. حسين بن موسى(ع) نيكوترينو خيرخواهترين عموى اوست.
يكى از مستحبات، غسل جمعه است كهقبل از ظهر جمعه انجام مىشود، اما با توجه به فضيلت آن اگر كسى نتواند در روزجمعه قبل از ظهر اين غسل را انجام دهد، مىتواند در روز پنجشنبه يا شنبه به نيتغسل جمعه غسل نمايد. حسين بن موسى از مادرش (و مادر احمد بن موسى(ع» نقلمىكند كه ما به همراهى امام كاظم(ع) در بيابانى بوديم. قصدمان رفتن به بغدادبود آن حضرت در روز پنجشنبه ما را فرمان داد كه غسل جمعه نماييم; زيرا فردا آبكم خواهد بود. آنگاه ما روز پنجشنبه به قصد روز جمعه غسل نموديم.
ابوعبدالله حسين بن موسى بن جعفر گويد:
من در مدينه خدمتحضرت ابوجعفرجواد(ع) بودم و على بن جعفر نيز در خدمت آن بزرگوار بودند. مردى از اعراب درآن مجلس نشسته بود. مرد عرب پرسيد: اين جوان كيست؟ و با دست اشاره به حضرتجواد(ع) نمود. گفتم: اين وصى رسول خدا است، گفت:
سبحان الله رسولخدا اكنون 200 سال است از جهان رفته و اين جوان است چگونهمىتواند وصى آن حضرت باشد؟
گفتم: اين وصى على بن موسى است و او وصى موسى بن جعفر و موسى بن جعفر وصىجعفر بن محمد و جعفر بن محمد وصى محمد بن على و محمد وصى على بن الحسين و علىوصى حسين و حسين وصى حسن و حسن وصى اميرالمؤمنين على بن ابىطالب و على بن ابىطالب وصىرسول خدا (عليهم السلام).
منبع:haram.masoumeh.com