اخبار اصفهان

به گزارش ایمنا، افزایش آمار طلاق در سالهای اخیر در سطح جهان موجب نگرانی مسئولان شده است و همواره در پی یافتن راه حلی برای کاهش آمار طلاق بوده‌اند؛ بر اساس تحقیقات انجام شده از سال ۱۹۵۱ تا ۱۹۵۵ طلاق با افزایشی ناگهانی در سطح جهان به دو برابر رسید و همین امر نگرانی جهانی را به همراه داشت.
افزایش آمار طلاق در کشور و استان ما نیز تا حدودی چشمگیر بوده است به‌طوریکه موجب نگرانی مردم و مسئولان شده و در سالهای اخیر اقدامات زیادی در این خصوص انجام گرفته است.
یک دکترای مشاوره‌ی خانواده در گفتگو با خبرنگار ایمنا گفت: بزرگترین تحقیق جهانی که سال ۱۹۹۵ صورت گرفت نشان داد که ۲۰ درصد ازدواجها در ۵ سال اول زندگی مشترک، ۱۰ درصد در ۶ سال اول، ۳۰ درصد در ۲۰ سال و ۴۰ درصد پس از ۳۰ سال زندگی زناشویی به طلاق می‌انجامد و این آمار نشان داد که طلاق تنها در سالهای اولیه ازدواج صورت نمی‌گیرد بلکه در سالهای میانسالی هم ممکن است رخ دهد.
روناک عشقی افزود: بر اساس ترجمه‌ی کتابی با عنوان طلاق در میانسالی، متاسفانه آمارها نشان می‌دهد که حتی برخی زوجین با فرزندان بزرگسال و نوجوان نیز پس از سالها زندگی مشترک از یکدیگر جدا می‌شوند.
وی با بیان اینکه خوشبختانه کشور ما علی‌رغم افزایش طلاق، نسبت به آمارهای جهانی از شرایط بهتری برخوردار است، تصریح کرد: طبق بزرگترین تحقیقی که سال ۱۳۸۲ در کشور ما انجام شد در ایران نرخ ازدواج و طلاق در کنار یکدیگر رشد کرده است. 
بچه‌های طلاق در مقایسه با سایر بچه‌ها، مشکلات رفتاری و عاطفی بیشتری دارند
این مشاور خانواده با بیان اینکه افزایش طلاق در جهان و ایران به دلایل مختلفی از جمله اشتغال و افزایش تحصیلات زنان و شیوه‌های پیشگیری از بارداری بوده است، خاطرنشان کرد: تسهیل طلاق در همه‌ی کشورهای جهان نسبت به گذشته و از بین رفتن قبح طلاق در میان افراد جامعه نیز از دیگر علل افزایش جدایی همسران می‌باشد اما به دلیل عواقبی که برای فرزندان طلاق، خانواده و جامعه وجود دارد مسئولان همواره به دنبال یافتن راه حل کاهش آن هستند.
عشقی با اشاره به اینکه طبق آمار سال ۸۲ میزان طلاق در ایران ۱۰ درصد بوده است، اظهار داشت: بر اساس فراتحلیلی از پژوهشهای جهانی، طلاق مسئله‌ای است که تحت تاثیر مسائل بسیار زیادی رخ می‌دهد که بیشترین مسائل مربوط به مشکلات اقتصادی، بیکاری و معیشت می‌باشد؛ همچنین عواملی مانند اعتیاد، بیماری مزمن در یکی از زوجین و سابقه‌ی طلاق والدین از دیگر عوامل تاثیرگذار در این امر است.
وی با بیان اینکه بچه‌های طلاق در مقایسه با بچه‌های عادی، مشکلات رفتاری و عاطفی بیشتری دارند، گفت: در ذهن این افراد، طلاق امری عادی شده و به عنوان یک رفتار عادتی و شیوه‌ای برای حل مسئله پذیرفته می‌شود.
این مشاور خانواده افزود: تغییر در دیدگاههای جنسیتی و ایجاد دیدگاههای فمنیستی، شاغل شدن زنان و استقلال آنها، فردگرایی، فقدان مهارتهای ارتباطی، خشونت در خانواده‌ها، داشتن زندگی مشترک پیش از ازدواج نیز از پیش‌آگهی‌های طلاق می‌باشد که خوشبختانه زندگی مشترک پیش از ازدواج در ایران تقریبا وجود ندارد.
اصفهان رتبه‌ی دوازدهم طلاق را در کشور دارد
عشقی ادامه داد: تحقیقات وسیع ایران در سال ۸۶ نشان داد که آمار طلاق در کشور ما به ۱۱.۲ درصد رسیده است و این عدد بیانگر افزایش ۱.۲ درصدی نسبت به تحقیقات سال ۸۲ بود.
وی بیشترین نرخ طلاق را در سال‌های اخیر مربوط به تهران دانست و گفت: نرخ طلاق در استان تهران تقریبا دو برابر سایر شهرستانهای کشور است؛ در سال ۸۶ نرخ طلاق در تهران ۲۰ درصد، کردستان و کرمانشاه ۱۵ درصد و اصفهان ۱۰.۵ درصد بوده است، همچنین کمترین نرخ طلاق به ترتیب در ایلام و سیستان و بلوچستان با ۴ درصد، یزد ۵ درصد و بندرعباس ۶ درصد به دست آمد.
این مشاور خانواده با بیان اینکه نرخ طلاق در استان اصفهان در سال ۸۲ رتبه‌ی دوم را در ایران به خود اختصاص داده بود، اظهار داشت: خوشبختانه این جایگاه در سال ۸۶ به رتبه‌ی ۱۲ رسید، یعنی میزان طلاق در اصفهان به شدت کاهش یافت و یکی از علتهای اصلی آن اجرای طرحهای مداخله‌ای فوق‌العاده‌ بر روی بحث طلاق بود که از طرف فرهنگسراهای شهرداری و معاونت پیشگیری بهزیستی استان انجام شد.
عشقی با اشاره به برخی استنادات آماری در مبحث طلاق و عوامل آن تاکید کرد: در استان اصفهان، اعتیاد، مداخله‌ی خانواده‌‌ها، عدم تفاهم، خشونت و ضرب و شتم موثرترین عوامل در طلاق زوجین هستند.
اعتیاد، اولین عامل موثر در طلاق است
وی با بیان اینکه اعتیاد در تمام دنیا و کشور ما نقش اول را در طلاق دارد، افزود: مداخله‌ی خانواده‌ها نیز در کشور ما فوق العاده زیاد است چرا که علاوه بر آمارهای به دست آمده، بر اساس تجارب نیز این مداخله‌ها نقشی موثر در فروپاشی خانواده‌ها دارند؛ به دلیل فرهنگ خاص ایران، متاسفانه نزدیک بودن، صمیمیت و احترام به بزرگترها با بحث مداخله اشتباه گرفته شده است؛ زندگیها بدون مرز بوده و در واقع تشخیص صمیمیت، مشارکت و مشورت از مداخله کاری دشوار است که نیاز به آموزش دارد.
این مشاور خانواده دخالت خانواده‌ها را به دلیل حمایت هریک از آنها از فرزند خود امری غیرصحیح دانست و تصریح کرد: در بسیاری مواقع خانواده‌ها به قصد کمک کردن، به‌جای اینکه آبی روی آتش اختلافات زوجین بریزند، باعث تشدید آن می‌شوند؛ امروزه با توجه به پیچیده شدن زندگی‌ها برای حل مشکلات همسران نمی‌توان از راهکارهای قدیمی ریش‌سفیدانه استفاده کرد؛ در واقع زمانی‌که بین زوجین مشکلی پیش می‌آید اگر خود آنها مشکل را حل کنند و یا از یک مشاور متخصص غریبه که هیچ سوء‌گیری ندارد استفاده کنند احتمال اینکه مشکلشان شدیدتر شود بسیار کمتر است.
وی ادامه داد: در مواقعی که دخالت از طرف خانواده صورت میگیرد، حتی زمانیکه مشکل میان زوجین حل می‌شود تا سالیان سال اختلاف خانواده‌ها به قوت خود باقی می‌ماند.