اخبار اصفهان

به گزارش ایمنا، اما امروز رسول کربکندی، چهره شناخته شده فوتبال اصفهان و سرمربی سابق ذوب آهن در گفتگو با ایمنا انتقادات تندی را علیه مدیران استان بر زبان آورد و آنها را مقصران اصلی اتفاقات این روزهای باشگاه ذوب آهن خواند. کربکندی که همواره به صراحت لهجه معروف بوده است و همگی او را با نام ذوب آهن مترادف می شناسند اصلاً از وضعیت باشگاهی که سالها در آن توپ زده و متعلق به مردم اصفهان است رضایت ندارد و به نظر می رسد بحرانهای ناخوشایند ذوب آهن کاسه صبر این چهره شناخته شده فوتبال اصفهان را هم لبریز کرد.
کربکندی در ابتدای مصاحبه خود با خبرگزاری ایمنا عنوان کرد که تنها قصدش از عنوان کردن این مشکلات، دلسوزی بوده و از مربیان ذوب آهن خواست که برداشت ناصحیحی از صحبت های او نداشته باشند. او در گفتگوی مفصل خود با انتقاد از عملکرد مدیران استان در قبال باشگاه ذوب آهن، نکات قابل توجهی را یادآور شد.
کربکندی در مورد مشکلات کنونی ذوب آهن و دلایل افت این تیم اصفهانی و باشگاه ذوب آهن در ماه های گذشته می گوید: باید بگویم تیم فوتبال ذوب آهن در حال حاضر هم از نظر فنی و هم از نظر مدیریتی با مشکلات قابل توجهی مواجه است و همین مسئله باعث شده که تیم اصفهانی در سراشیبی سقوط قرار گیرد و بحران این تیم اینگونه بزرگ شود.
هیچ تیمی نمی تواند سال ها در اوج باشد
او با اشاره به مسائل فنی تیم فوتبال ذوب آهن و دلایل افت فنی این تیم ادامه می دهد: ذوب آهن طی ۳ سال گذشته بهترین نتایج خود را کسب کرد و یکی از بهترین تیم های ایران بود اما از نظر فنی هیچ تیمی نمی تواند همیشه در اوج باشد و همه می دانند که این مسئله در فوتبال امری طبیعی است؛ هر تیمی در بعد فنی نهایتاً ۵، ۶ سال در اوج خواهد بود و به عنوان مثال بارسلونا نمی تواند تا ۱۰ سال دیگر در اوج بماند. ذوب آهن هم با ابراهیم زاده تا نایب قهرمانی پیش رفت اما در بعد فنی با توجه به اینکه بازیکنی به آن اضافه نشد، نتوانست در اوج بماند. ابراهیم زاده با شناخت از فوتبال اصفهان و بازیکنان جوان کار خود را آغاز کرد و با توجه به اینکه سال اول حضور او به عنوان سرمربی بود، توانست ارزش های خود را به ما نشان دهد و با تلفیقی از بازیکنان جوان و باتجربه، درخشید. تیم او حتی در سال اول درخشش در مسابقات لیگ برتر می توانست قهرمانی را ازآن خود کند اما با توجه مسائلی که به وجود آمد، نتوانست قهرمانی را از آن خود کند.
ذوب آهن قهرمانی را به بی تجربگی خود از دست داد
از سرمربی سابق ذوب آهن در مورد دلایل قهرمان نشدن ذوب آهن پرسیدیم که او در این زمینه تصریح می کند: من وقتی با ابراهیم زاده در مورد دلیل از دست رفتن قهرمانی در فصل هشتم صحبت کردم، عنوان کرد که باشگاه در آن زمان بلند پروازی کرد و قبل از اینکه بازی های لیگ تمام شود، مسیر استقبال و محل جشن را مشخص کرد و این بی تجربگی باشگاه در تمام سطوح باعث شد که به کادر فنی هم تاثیر گذاشته و تیم از قهرمانی دور شود.
با این وجود ذوب آهن در آن زمان دوران خوبی داشت و با عوامل و بازیکنان مورد نظر خود همچنین استفاده از سیستم ۴-۱-۴-۱ کار خود را آغاز کرد. اگرچه در ابتدا بسیاری به سیستم بازی تیم ابراهیم زاده انتقاداتی وارد می کردند اما با گذشت زمان این تیم توانست درخشش خوبی داشته باشد و با فوتبالی خوب، جدید و یک دست، دوران خوبی را پشت سر بگذارد. او با این کار دو نایب قهرمانی لیگ برتر و قهرمانی جام حذفی را ازآن خود کرد. آنها بعد از آن به آسیا رسیدند و در حالیکه شایسته قهرمانی بودند و می توانستند به قهرمانی برسند، به نایب قهرمانی آسیا اکتفا کردند.
خلعتبری بیشترین نقش را در سیستم ابراهیم زاده داشت
وی افزود:طبیعی بود که کم کم تیم ها با سیستم ذوب آهن آشنا شدند و با توجه به اینکه تنوع تاکتیکی در ذوب آهن وجود نداشت، آنها با یک شیوه و یک سیستم بازی کردند. در واقع ذوب آهن امسال کم تغییر ترین تیم لیگ بود و اگرچه چند بازیکن خوب خارجی به جمع بازیکنان خود اضافه کرد اما از دست دادن خلعتبری ضربه بزرگی به این تیم بود. خلعتبری مسائل حاشیه ای و رفتاری بسیاری برای ذوب آهن ایجاد می کرد که متاسفانه با آن برخورد صریحی نشد، اما با این وجود از بعد فنی نمی توان نقش خلعتبری را در موفقیت های ذوب آهن نفی کرد. همه می دانند که در سیستم مورد نظر ابراهیم زاده تاثیرگذارترین بازیکن خلعتبری بود. همچنین قاسم حدادی فر هم در میانه های فصل دچار آسیب دیدگی شد و پس ازآن برای گذراندن خدمت سربازی از ذوب آهن به تراکتورسازی رفت و به همین دلیل دو عنصر بسیار تاثیرگذار در شیوه بازی ذوب آهن از دست رفتند.
ابراهیم زاده شیوه بازی ذوب آهن را تغییر نداد
از طرف دیگر، تیم های مختلف با بضاعت و شیوه بازی ذوب آهن آشنا شدند و فضایی که بازیکنان برای ارائه بازی خود احتیاج داشتند را از آنها گرفتند و راه را بر نوع بازی آنها بستند. ذوب آهن می توانست بازیکنانی به جمع خود اضافه کند و شیوه بازی خود را تغییر دهد اما چون نتوانست بازیکن جدید بگیرد، مجبور شد در فصل جاری هم با همان سیستم قبلی به میدان برود و نتوانست تغییر شیوه بازی را بدهد.
دستگیری مدیرعامل باشگاه به شخصیت ذوب آهن ضربه زد
این پیشکسوت فوتبال اصفهان به مسائل مدیریتی باشگاه اشاره می کند و بیان می دارد: از نظر بعد مالی و مسئله باشگاه این باشگاه دچار مشکلات بسیار زیادی شد. بعد از آن دستگیری ها و مسائلی که برای مدیرعامل و قائم مقام ذوب آهن به وجود آمد، از نظر شخصیتی به این باشگاه ضربه وارد شد و این مسائل یک بهم ریختگی در باشگاه ایجاد کرد و ذوب آهن در دورانی بدون مدیرعامل به کار خود ادامه داد.
ابراهیمی نمی دانست چه کار سختی در پیش دارد
من زمانیکه ابراهیمی مدیرعامل باشگاه شد، حتی در یک گفتگوی کوتاه و چند دقیقه ای در ورزشگاه فولادشهر به او گفتم که کار بسیار سختی در پیش دارید اما او قبول نمی کرد که کار بسیار سختی دارد. وقتی شخصی مسئولیتی را قبول می کند اما اشکالات را در کار نمی بیند، این واقعا بد است. آقای ابراهیمی خودش یک شخص ورزشی است و با تیم والیبال نشسته ذوب آهن بازی می کند و پست های مدیریتی خوبی داشته اما وقتی به او گفتم واقعا کار سختی است و به شوخی پست جدیدش را هم تبریک و هم تسلیت گفتم، او این مسئله را نپذیرفت.
چرا خسرو ابراهیمی این پیشنهاد را قبول کرد؟
متاسفانه ابراهیمی قبل از اینکه بیاید مشکلات ذوب آهن را شناسایی و برای آن برنامه ریزی بکند، پست مدیرعاملی را قبول کرد. به نظر من او باید برای قبول پست مدیرعاملی باشگاه، شرطی مبنی بر حل مشکلات ذوب آهن می گذاشت. البته شاید با توجه به اینکه او کارمند کارخانه ذوب آهن بود، نمی توانست این کار را انجام دهد اما بهتر بود این مسئله صورت می گرفت. اگر مدیرعاملی باشگاه ذوب آهن را به من پیشنهاد می دادند، امکان نداشت تا زمانی که شروطم را قبول کنند، این پیشنهاد را قبول کنم چون بر اساس قانون منع ذوب آهن برای هزینه کردن در ورزش حرفه ای دورنمای وضعیت این باشگاه از ابتدا مشخص بود. او باید راهی برای حل این مشکل پیشنهاد می کرد و آنها بعد از آن برای قبول مسئولیت مدیرعاملی اقدام می کرد.
ورزشکار حرفه ای برای پول بازی می کند نه عرق به وطن!
ابراهیمی نباید فکر می کرد در ورزش حرفه ای همان دیدگاهی وجود دارد که جانبازان و ورزشکاران والیبال نشسته به ورزش دارند؛ چرا که آنها از سلامتی خود برای ایران گذشته اند اما حقیقت این است که بازیکنان حرفه ای برای پول ورزش می کنند و لفظ حرفه ای نشان می دهد که آنها با هم فرق دارند.
در ورزش حرفه ای پول حرف اول را می زند
طبیعی است که در ورزش حرفه ای پول یکی از عوامل اصلی است و باشگاه باید به تعهدات خود نسبت به بازیکنان عمل کنند. قبول دارم که بازیکنان ذوب آهن بی حوصله و کم طاقت هستند اما وضعیت ذوب آهن دیگر از حد معمول خودش گذشته و بیش از حد بدهی ها و کمبود وجود دارد.
نگاه مدیریتی باشگاه ذوب آهن حرفه ای نیست
نگاه مدیریتی با مسائل حرفه ای هم خوانی نداشت. این مسائل باعث شد که مسائل فنی تحت الشعاع مسائل مالی قرار گیرد و کار به اینجا رسیده که ذوب آهن رشته های دیگرش را از دست دهد. برخی بازیکنان ذوب آهن در برخی رشته ها حتی ۸۰ درصد از معوقات سال گذشته خود را دریافت نکرده اند و با این شرایط طبیعی است که بازیکنان تیم فوتبال نگران وضعیت خود در آینده باشند.
او در ادامه به بی توجهی های کارخانه ذوب آهن به این تیم اشاره می کند و اضافه می کند: سئوال من این است که اگر کسی به داد این باشگاه نرسد، پس نقش مدیرعامل کارخانه ذوب آهن در این مسئله چیست؟ همه می دانند که سپاهان هم مشکلات بسیاری داشت؛ تغییرات مدیریتی، دعوای هیات مدیره، مشکلات سرمربی و بدهی های میلیاردی و ... در سپاهان هم وجود داشت اما کارخانه فولاد همراهی و تعامل کردند و با مدیرعاملی با تجربه همه چیز را جمع کردند. متاسفانه تفکر حل مشکلات در کارخانه وجود نداشت و مدیرعامل باشگاه هم هرگز نتوانست این مشکلات را مدیریت کند.
مسئولان استان اکنون کجا هستند؟
با من بمیرم و تو بمیری نمی شود در ورزش حرفه ای کار کرد. همه مسئولان استان هم در این قضیه مسئولند. چرا وقتی تیم ذوب آهن قهرمان یا عنوان آسیایی می آورد، همه سینه هایشان را جلو بیاورند و خود را در این مورد سهیم بدانند. از مدیران استان گرفته تا نمایندگان مردم اصفهان در مجلس در مورد مشکلات ذوب آهن سهیم هستند. چطور در زمان های موفقیت و جشن و پایکوبی همه بودند اما حالا که مشکلات ذوب آهن به این حد رسیده مسئولان استان کجا هستند و چه کاری می خواهند برای استان بکنند. نمایندگان مجلس که فردا به رای همین مردم احتیاج دارند، برای این قانون جدید خود چه راهکاری ارائه کرده اند و چه فکری کرده اند که باشگاهی با این قدمت به این وضعیت دچار شده است؟
در آینده می گویند ابراهیمی باعث شد ورزش ذوب آهن به ناکامی کشیده شود
خسرو ابراهیمی مرد خوب، صادق و سالمی است ولی او چه کاری توانسته برای مجموعه اش انجام دهد؟ او در حیطه مسئولیتش هیچ کاری انجام نداده و هیچ نقشی در حل مشکلات باشگاه ذوب آهن ایفا نکرده است. به نظر من ماندن ابراهیمی در مسئولیت خود بدنامی بزرگی برایش به دنبال خواهد داشت. چون همه در آینده می گویند که خسرو ابراهیمی باعث شد که ورزش ذوب آهن به ناکامی کشیده شود و در دوران او ذوب آهن نابود شد. پذیرش این مسئولیت چه حسنی می تواند برای او داشته باشد جز اینکه همه از او ناراحت و ناراضی باشند.
نشسته اند تا این باشگاه نابود شود
من در اینجا مدیرعامل کارخانه ذوب آهن، هیات مدیره، مدیرعامل و مسئولان استان، همه را مسئول اتفاقاتی که در ذوب آهن می افتد می دانم. مگر استاندار در مسائل استان خود کم نقش دارد؟ چرا همه نشسته اند و می بینند که باشگاه مثل شمع می سوزد و تمام افتخارات و قدمت این باشگاه به این راحتی در حال از بین رفتن است و هیچ کس از آن ناراحت و نگران نیست. گویا نمایندگان مجلس هم اصلا توجه کافی ندارند. همه در قبال اتفاقاتی که در ذوب آهن می افتد مسئولیت دارند و من هم به عنوان یک دلسوز واقعا ناراحتم که باشگاه ذوب آهن به این سرعت در شیب نابودی حرکت می کند.
آنهایی که برای موفقیت های ذوب آهن سینه شان را جلو می دادند و در صف اول بودند، امروز کجا هستند و چرا از آنها خبری نیست؟
مسئولان ما فقط در شادی ها خود را سهیم می دانند، نه بحران ها!
مسئولان ما فقط در شادی ها و موفقیت ها سهیم نیستند، بلکه در شکست ها و بحران ها باید حضور داشته باشند. مسئولان نشان دادند که فقط وقتی مجموعه ای موفق است، در آن سهیم هستند اما در مشکلات و بحران ها هیچ کدام نیستند و همه مسئولان استان در این مشکلات سهیم هستند.