شعر2
دوشنبه 26 دی 1390 2:44 PM
می پنداشتم تهی دستم و بی چیز
اما زمانی که آغاز شد از دست دادن همه چیز
هر روز برایم خاطره ایی شد
آنگاه شعر سرودم
برای همه ی آن چه که داشتم
برای سخاوت پروردگار
عشاق
