قلب!

 

شرف انسان به قلب اوست و با آن بر بسیاری از موجودات برتری دارد، قلب است كه

پروردگار را می شناسد و برای او عمل می كند و سبب شرف و جمال او در دنیا و مقام

 و كمالش در آخرت می شود. قلب است كه اگر از آفات سالم بود، مورد پذیرش

پروردگار قرار می گیرد و اگر غرق در شهوات بود، نابود می گردد.

قلب و نفس اگر تحت فرمان پروردگار آرامش یافت و در جدال با شهوات از خود دفاع

كند و متزلزل نگردد نفس مطمئنه نامیده می شود.


اگر به آرامش وسكون نرسد؛ اما در پیكار با شهوات از خود دفاع كند نفس لوامه نامیده می شود.

و اگر آرمش پیدا نكرد و در پیكار با شهوات شكست بخورد نفس اماره به سوء نامیده می شود.