رازيانه؛ اشتهاآور

ريشه، برگ و ميوه آن را بيشتر مورد استفاده قرار مي‌دهند. ريشه رازيانه ضخيم، دوكي شكل، به رنگي مايل به سفيد و داراي بوي معطر و مطبوع است. براي استفاده از ريشه ، پس از خارج كردن از زمين، آن را بايد به خوبي شست و به قطعاتي تقسيم نمود و سپس آن را خشك كرد و نگهداري نمود، ميوه آن ظاهري باريك، دراز و استوانه‌اي دارد. سطح آن بي‌كرك، شياردار به رنگ سبز روشن و گاهي زردروشن مي‌باشد. رازيانه داراي 10 تا 12 درصد ماده روغني و كمي ماده قندي مي‌باشد. موسيلاژ و اسانس آن به مقدار 4 تا 6 درصد است. دانه رازيانه داراي 4 درصد اسيد پالميتيك،‌22 درصد اسيدهاي اولئيك،‌ 14 درصد اسيد لينولئيك و شصت درصد اسيد پتروسه لينيك است. رازيانه داراي فسفر و آهك و ويتامين‌هاي A، B و C نيز مي‌باشد.قسمت‌هاي مختلف رازيانه داراي خواص و مصارف درماني به شرح زير مي‌باشد؛ ريشه رازيانه، اثر مدر قوي دارد، اوره و اسيد اوريك را دفع مي‌كند و اشتهاآور نيز مي‌باشد. ريشه رازيانه به علت مدر بودن در موارد كمي دفع ادرار، سنگ كليه، نفريت و بيماري‌هايي نظير آن مصرف مي‌شود. برگ رازيانه و كليه قسمت‌هاي گياه اگر به مقادير زياد مصرف شود، اثر قاعده‌آوري را ظاهر مي‌كند. رازيانه،‌اثر نيرودهنده‌اي را دارا است. تخم يا دانه رازيانه غالبا براي سوء هاضمه، اسهال و نفخ نوزادان به كار مي‌رود. تخم يا دانه اين گياه براي درمان آسم و ناراحتي‌هاي گوارشي، براي زكام و برونشيت و ساير غفونت‌هاي حاد تنفسي و قولنج مصرف مي‌شود. رازيانه در فرآورده‌هاي دارويي جهت اسهال خوني و سرماخوردگي به كار مي‌رود. جوشانده رازيانه را به عنوان كمك درمان و عليه بيماري‌ ديابت و رفع اختلالات گوارشي و عليه بيماري‌هاي مجاري ادراري توصيه مي‌كنند. در استعمال خارجي، جوشانده‌هاي آن به صورت غرغره، اثرات خوبي در رفع درد گلو و گرفتگي صدا ظاهر مي‌نمايد. دم كرده 15 گرم دانه يا تخم رازيانه در يك ليتر آب براي انواع دل درد، گاز معده و روده و يبوست و دفع كرم‌هاي روده مفيد است. بايد توجه داشت كه مصرف مقادير زياد رازيانه، اثر تشنج‌آور دارد.