پَنگوئن‌ها پرندگانی هستند بدون قدرت پرواز از راسته گُوِه‌سانان  از خانواده گُوه‌گان که از ماهی‌ها تغذیه می‌کنند آنها بال‌های کلفتی دارند که به عنوان باله شنا از آن استفاده می‌کنند. پنگوئنها در جاهای سردسیر نیمگردی پایینی زمین زیست میکنند.

نام راسته و خانواده آنها نمایانگر شکل گوه ای بدن آنها است.

از نظر ریشه‌ای نام پنگوئن متعلق به پنگوئن اقیانوس منجمد شمالی می‌باشداین پرندگان قادر به پرواز نیستند زمانی که ملوانها به اقیانوس منجمد جنوبی رسیدند همین نام را به پرندگان آنجا که قادر به پرواز نبودند اطلاق کردند. در مورد ریشه این نام گوناگون گویند.

یکی از انواع مهم پنگوئن ها، پنگوئن فرمانروا یا پنگوئن فرمانفرما یا پنگوئن امپراتور بزرگ‌ترین گونه پنگوئن است. این پرنده بر خلاف پرندگان دیگر، هرگز به زمین خشک پا نمی‌گذارد. او تمام عمر خود را یا در دریا و یا روی یخهای  جنوبگان (قاره قطب جنوب) می‌گذراند. پرنده ماده در فصل پاییز  تخمگذاری می‌کند و در طول زمستان تاریک قطب جنوب پرنده نر روی تخمها می‌خوابد. در طول این سه ماه پرندگان نر هیچ چیز نمی‌خورند و برای گرم شدن به همدیگر می‌چسبند.

ویژگی‌های جسمی

پنگوئن امپراتور بزرگ‌ترین نوع پنگوئن است. قد آن ۱/۱ متر و وزنش بیش از ۳۰ کیلوگرم است. دو جنس نر و ماده خیلی شبیه به هم به نظر می‌رسند. پنگوئن‌ها پاهایی دارند که از آنها برای شنا کردن استفاده می‌کنند. پنگوئن‌ها دارای رنگ‌های متضادند، شکمشان روشن‌تر است و پشتشان سیاه است. این رنگ بندی کمک می‌کند که موقعی که در داخل آب هستند خودشان را پنهان کنند و آن‌ها را از چشم شکارچیان پنهان می‌کند.

پنگوئن‌ها دارای پرهایضد آب و بَراقی هستند که به خشک نگهداشتن پوستشان کمک می‌کند. تراکم پرهای آن‌ها از بیشتر پرندگان بیشتر است. (حدود ۷۰ پر در اینچ مربع). پرهای پنگوئن‌ها هر سال می‌ریزد و پرهای جدید به جای آن‌ها رشد می‌کند.

تغذیه

پنگوئن‌های امپراتور گوشتخوارانی هستند که در  دریا شکار می‌کنند. آن‌ها به طور عمده از  ماهی ،  ماهی مرکب و خرچنگ تغذیه می‌کنند.این پرندگان در جستجوی غذا تا ‪ ۱۶۰کیلومتر از لانه خود دور می‌شوند تا به آب‌های سرد قطبی رسیده و در آن به جستجوی غذا بپردازند.

خاستگاه

همه پنگوئن‌ها در نیمکره جنوبی زمین زندگی می‌کنند، پنگوئن‌های امپراتور روی توده‌های یخ، در قاره جنوبگان زندگی می‌کنند. پنگوئن‌های امپراتور به هنگام مهاجرت گاه راه خود را گم می‌کنند. در سال ۲۰۱۱ میلادی پنگوئنی که به اشتباه به کرانه‌های نیوزلند رسیده بود پس از نگهداری موقت در باغ وحش به زادگاهش باز گردانده شد.

تولید مثل

پنگوئن ماده یک تخم می‌گذارد و به دریا می‌رود. پنگوئن نر در یک دوره پرورش جوجه برای ۲۷ روز (در طول سردترین بخش سال قاره قطب  جنوب ) روی تخم می‌خوابد و آن را روی پاهایش گرم نگه می‌دارد و با شکمش آن در برمی گیرد. او جوجه‌اش را با شیری که به وسیله یک غده در لوله مری‌اش تولید می‌شود، تغذیه می‌کند. در طول این مدت پرنده نر غذایی نمی‌خورد و به همین دلیل نصف وزن بدنش را از دست می‌دهد.