بیماری پارکینسون
پنج شنبه 10 آذر 1390 10:23 PM
Parkinson's disease
توضیح کلی
بیماری پارکینسون یک بیماری دستگاه عصبی مرکزی در بزرگسالان مسنتر که مشخصه آن سفتی عضلانی پیشرونده تدریجی، لرزش و از دست رفتن مهارتهای حرکتی است. این اختلال هنگام رخ میدهد که نواحی خاصی از مغز توانایی خود در تولید دوپامین (یکی از ناقلین عصبی در مغز) را از دست میدهند.
علایم شایع
لرزش، به خصوص در حالت عدم حرکت اندام
سفتی عضلانی و کندی حرکت در کل بدن
راه رفتن نامتناسب به حالتی که پاها به زمین کشیده میشوند و فاصله پاها از هم بیشتر از حالت طبیعی است.
قامت خمیده
از بین رفتن حالت چهره
تغییرات صدا؛ صدا ضعیف و بم میشود.
اختلال بلع، آبریزش دهان
توانایی ذهنی تا مراحل پیشرفته بدون تغییر میماند و در مراحل پیشرفته به آهستگی کاهش مییابد.
افسردگی، عصبی بودن
علل
علت این اختلال در اغلب موارد ناشناخته است. بعضی موارد آن ناشی از داروهایی نظیر فنوتیازینها؛ آسیب مغزی؛ تومورها؛ آنسفالیت پس از آنفلوانزا؛ عفونت با ویروسهای دارای رشد آهسته؛ یا مسمومیت با مونواکسیدکربن (احتمالاً) میباشد.
عوامل افزایش دهنده خطر
ناشناخته
پیشگیری
سیگار نکشید.
از قرار گرفتن در معرض سرما خودداری کنید. در این حالت، رگهای خونی منقبض شده و جریان خون به انتهای اندامها، دچار مشکل میشود.
عواقب مورد انتظار
این بیماری در حال حاضر غیرقابل علاج محسوب میگردد. ولی، علایم آن با درمان قابل تسکین یا کنترل است. این بیماری طول عمر را چندان کاهش نمیدهد.
تحقیقات علمی علل و درمان این بیماری ادامه دارد و این امید وجود دارد که درمانهای مؤثر و نهایتاً علاجبخش برای آن ارایه گردند.
تحقیقاتی که به بررسی پیوند بافت جنینی برای درمان این اختلال پرداختهاند نویدبخش درمان مؤثری در آینده بودهاند. با این درمان به نظر میرسد سلولهای جدید تولیدکننده دوپامین در مغز با پیوند بافتی جنینی تشکیل گردند.
عوارض احتمالی
زوال عقل
پنومونی (ذاتالریه)
یبوست شدید
احتباس ادرار ناشی از داروهای تجویز شده برای درمان این اختلال
افتادن و بروز شکستگی استخوانی
ناتوانی
