همانطور كه پيشتر نيز گفته شد، ادامه حيات انقلاب و حكومت اسلامي ايران، به حفظ آن حوزه‌هاي مورد ارجاع بستگي تام و تمامي دارد و يكي از مهمترين عوامل كاميابي يا ناكامي آن جريان سكولاريستي داخلي و پيراموني، خرابي يا بهبود وضع اقتصادي و معيشت عامه مردم مي‌باشد.

ارجاعات انقلاب اسلامي، مقوله‌اي است كه گذشته، حال و آينده جامعه ما را به هم مي‌پيوندد و به اندازه‌اي از اهميت حفظ و صيانت برخوردار است كه بايد سرمايه‌گذاريها، فداكاريها و تلاشهاي فراوان و بزرگي در اين راستا صورت پذيرد.

نتيجه

آيين مبين اسلام شيعي كه قابليت خود را در انقلاب اسلامي نشان داد، ثابت كرد كه جمله نوراني «الاسلام يعلو و لا يعلي عليه» (اسلام برتري مي‌يابد و بر آن برتري يافته نمي‌شود) صحيح است. جامع‌الاطراف‌بودنِ اين دين الهي باعث شد رهبران انقلاب اسلامي ايران بتوانند مخاطبان خود را به حوزه‌هاي مختلف ارجاع داده و آنان را به تغيير وضع موجود برانگيزند. در اين مقاله برخي از اين حوزه‌ها عنوان گرديد و نتيجه‌ بحث را چنين مي‌توان جمع‌بندي كرد كه: هرچه حوزه‌هاي مورد ارجاع در انقلاب متنوع‌تر و پرطرفدارتر باشد و هرچه آگاهيهاي مشترك مردم از آنها بيشتر باشد و هرچه رهبران در اعتقاد و احاطه به اين آگاهيها با مردم بيشتر مشترك بوده و آن را بيشتر تعليم داده و تبليغ كنند و در بيان آن صادقتر باشند، مردم نيز بيشتر به اين ارجاعات تن داده و با رهبران انقلاب همراه خواهند شد. تنوع حوزه‌هاي ارجاعي باعث مي‌شود اقشار و گروههايي كه از نظر وضعيت اقتصادي و همچنين به لحاظ نقش و پايگاه اجتماعي و يا نحوه تفكر و وضع فرهنگي، با يكديگر تفاوت بسيار دارند، همگي يكپارچه به انقلاب بپيوندند، واقعيتي كه در تجربه انقلاب اسلامي ايران رخ داد و عملا تئوريهاي كمونيسم را درهم شكست.

نكته حائز اهميت در اين مقاله آن است كه آگاهيها، باورها، ارزشها و ارجاعات مشترك در ايران دوران انقلاب، به مثابه بخشي از ريشه‌هاي انقلاب اسلامي و نيز به‌عنوان بخشي از شيوه‌هاي مبارزه رهبران انقلاب اسلامي قابل بررسي مي‌باشد.