پاسخ به:ارجاعات انقلاب
چهارشنبه 11 آبان 1390 8:16 PM
ج ــ حوزه عقيده و آرمان:
عقايد شيعي، با آرمانهايش، بهويژه با آرمان سيطره نهايي عدل مطلق كه با عقيده به امامدوازدهم(عج) و ظهور، قيام و حكومت ايشان، پيوندي ناگسستني يافته است. براين اساس، يكي از حوزههاي مهمي نيز كه در انقلاب اسلامي به آن ارجاع داده ميشد، حوزه عقيده و آرمان بود. در ايران انقلابي، شاه را «طاغوت» و رژيمش را «طاغوتي» ميگفتند. «طاغوت» واژهاي مهم در عقايد توحيدي به حساب ميآيد و به معني شخص طغيانگري است كه به جاي خدا از او اطاعت ميشود. بهاينترتيب، پيروي از امامخميني(ره) و انقلابيگري، به توحيد و پيروي از خدا و رسولش(ص) ارجاع داده شده و بين آنها ملازمه ايجاد ميشد.
همچنين اصل ولايتفقيه كه به سلسله ولايت از خدا تا به اماممعصوم(ع) ارجاع داده ميشد، مبناي انقلاب اسلامي بود. ضرورت تشكيل حكومت اسلامي به فراهمكردن زمينههاي عبوديت و بندگي خدا در جامعه ارجاع داده ميشد. از آنجا كه هر وليفقيه، نايب عام امام مهدي (دوازدهمين و آخرين امام معصوم كه مردم پيوند معنوي حضرت امامخميني را با ايشان بسيار نيرومند ميدانستند) تلقي ميشد و انقلاب اسلامي نيز توسط فقهاء و مراجع هدايت و رهبري ميشد، بنابراين روحانيون ميتوانستند علاوه بر حكومت عادلانه و الهي پيامبراسلام(ص) و اميرالمومنين(ع) ــ كه در كنار حكم و حدود و شريعت خدا، از شخصيت و حقوق انسانها نيز حفاظت، حراست و دفاع ميفرمودند ــ آرمانهاي انقلاب اسلامي را به آرمانهاي مهدويت ارجاع داده و آن را مقدمه ظهور و قيام اماممهدي(عج) و آمادهسازي شرايط براي ياري به ايشان در هنگام ظهور بدانند. بنابراين در حوزه عقيده، همواره به توحيد، نبوت و امامت و در گستره آرمان، به مهمترين و شيرينترين آرمان، يعني به تحقق عدالت و نيز سيطره دين خدا بر زمين و همچنين به تحقق ولايت و نيز به نابودي كفار و طاغوتها و قدرتهاي فاسد دنيوي ارجاع داده ميشد. يكي از رواياتي كه در اين زمينه به آن استناد ميشد، اين روايت از امامموسيكاظم(ع) بود كه فرمودند: «مردي از قم، مردم را به سوي خدا دعوت ميكند، افرادي گرد او جمع ميشوند كه قلبهايشان همچون پارههاي آهن ستبر است، بادهاي تندحوادث آنان را نميلغزاند، از جنگ خسته نشده و نميترسند، اعتماد آنان برخداست و سرانجام كار از آن پرهيزكاران است.»[i][i]ــ علي كوراني، عصر ظهور، تهران، سازمان تبليغات اسلامي، بهار 1380 (چاپ چهارم)، ص237 ــ نقل از بحارالانوار.
