پهناي باند

تأخير در پهنای باند

پهنای باند صرفاً يكي از عناصر تأثير گذار در سرعت يك شبكه است. تأخير كه نشان دهنده ميزان تأخير در پردازش داده در شبكه است، يكي ديگر از عناصر مهم در ارزيابي كارآيي و سرعت يك شبكه است كه داراي ارتباطي نزديك با پهنای باند مي باشد. از لحاظ تئوري سقف پهنای باند ثابت است. پهنای باند واقعي متغير بوده و مي تواند عامل بروز تاخير در يك شبكه گردد. وجود تأخير زياد در پردازش داده در شبكه و در يك محدوده زماني كوتاه مي تواند باعث بروز يك بحران در شبكه شده و پيامد آن پيشگيري از حركت داده بر روي محيط انتقال و كاهش استفاده موثر از پهنای باند باشد.

تاخير و سرويس اينترنت ماهواره اي دستيابي به اينترنت با استفاده از ماهواره به خوبي تفاوت بين پهنای باند و تاخير را نشان
مي دهد. ارتباطات مبتني بر ماهواره، داراي پهنای باند و تاخير بالائي مي باشند . مثلا " زماني كه كاربري درخواست يك صفحه وب را مي نمائيد، مدت زماني كه بطول مي انجامد تا صفحه در حافظه مستقرگردد با اين كه كوتاه بنظر مي آيد ولي كاملا" ملموس است. تاخير فوق به دليل تاخير انتشار است . علاوه بر تاخير انتشار ، يك شبكه ممكن است با نوع هاي ديگري از تاخير مواجه گردد. تاخير انتقال (مرتبط با خصايص Hops بر روي اينترنت) دو نمونه متداول در اين زمينه مي باشند. اندازه گيري تاخير در يك شبكه از ابزارهاي شبكه اي متعددي نظير  Traceroute و Ping مي توان به منظور اندازه گيري ميزان تاخير در يك شبكه استفاده نمود . برنامه هاي فوق فاصله زماني بين ارسال يك بسته اطلاعاتي از مبداء به مقصد و برگشت آن را محاسبه مي نمايند. به زمان فوق ،Round-Trip  گفته مي شود Round-Trip تنها روش موجود به منظور تشخيص و يا بدست آوردن ميزان تاخير در يك شبكه نبوده و در اين رابطه مي توان از برنامه هاي متعددي استفاده نمود. پهنای باند و تاخير دو عنصر تاثير گذار در كارائي يك شبكه مي باشند . معمولا از واژه   QoS (Quality of Service) به منظور نشان دادن وضعيت كارآئي يك شبكه استفاده مي گردد كه در آن دو شاخص مهم پهنای باند و تاخير مورد توجه قرار مي گيرد.