اندر احوال ايت اله مدرس

او موقعيت خود را سراسر در راه اعتلاى اسلام نثار نمود و در جهت نشر حقايق اسلامى و دفاع از معارف تشيع مردانه استوار ماند.
 
شهيد سيدحسن مدرس بر حسب اسناد تاريخى و نسب نامه اى كه حضرت آيه الله العظمى مرعشى نجفى (ره ) تنظيم كرده از سادات طباطبايى زواره است كه نسبش پس از سى و يك پشت به حضرت امام حسن مجتبى عليه السلام مى رسد.

تسلط وى به هنگام تدريس در حدى بود كه به ((مدرس )) مشهور گشت.مدرس اولين كسى بود كه تدريس نهج البلاغه را در حوزه هاى علميه رسمى كرد و نخستين مجتهدى بود كه اين كتاب را جزو متون درسى طلاب قرار داد.

سالشمار زندگي آيت الله مدرس:

1249- تولد در سرابه اردستان.

1255- عزيمت به قمشه براي شروع تحصيلات در سن 6 سالگي و تحصيل نزد پدر بزرگش سيد عبدالباقي.

1263- فوت اولين استادش سيد عبدالباقي.
- رفتن به مدرسه علميه ي حاج عبدالحميد و همچنين آموزش مقدمات عربي نزد پدر تا سال 1265 .

1265- عزيمت به اصفهان براي ادامه تحصيل و اقامت 13 ساله در اصفهان.

1271- ازدواج با دختر يکي از ساکنان دهکده اسفه در سن 22 سالگي.

1273- از دست دادن پدر در سن 24 سالگي.

1278-  مهاجرت از اصفهان و عزيمت به نجف اشرف و اقامت در مدرسه صدر.
- تحصيل علم از محضر درس آخوند خراساني و سيد کاظم طباطبايي يزدي بمدت 7 سال.

1285- نايل شدن به درجه اجتهاد در سن 37 سالگي.
- بازگشت به اصفهان در سن 45 سالگي.
- شروع به تدريس در مدرسه جده کوچک ( صبحها ) و تدريس درمدرسه جده بزرگ ( عصرها ).

1287- مخالفت با ظلمهاي حاکم منصوب از طرف انجمن ولايتي ( صمصام السلطنه ) برمردم اصفهان براي اخذ خراج و هزينه هاي قشون.
- تبعيد از اصفهان به دستور صمصام السلطنه و اعتراض شديد علما و مردم اصفهان و بازگشت به اصفهان.
- دفع سوء قصد ترتيب داده شده ازطرف صمصام السلطنه با زيرکي و شجاعت خاص.