اختلالات سازگاری
پنج شنبه 28 مهر 1390 8:08 PM
Adjustment Disorders
توضیح کلی
اختلالات سازگاری عبارت است از علایم احساسی یا رفتاری بیش از اندازه در پاسخ به یک موقعیت استرسزا در زندگی. در این حالت فرد قادر نیست آن طور که انتظار میرود با تغییرات پیش آمده در زندگی سازگاری حاصل کند، که این امر به نوبه خود باعث خلل وارد آمدن به کارکردهای فرد در زندگی روزانه میشود.
علایم شایع
حتماً باید یک عامل استرسزا قابل شناسایی وجود داشته باشد. این عامل استرسزا ممکن است خیلی جزئی به نظر آید، مثلاً مقدار کمی ضرر مالی، یا حتی مثبت باشد، مثلاً ارتقای شغلی.
علایم یا تغییرات رفتاری در عرض 3 ماه از ظهور عامل استرسزا به وجود میآیند و حداکثر تا 6 ماه پس از رفع عامل استرسزا ادامه مییابند.
اختلال روانی دیگری وجود ندارد (مثلاً افسردگی اساسی، اختلال اضطرابی، اختلال شخصیت و غیره).
علایم و شدت آنها در افراد مختلف عیناً شبیه هم نیستند (نوجوانان و سالمندان معمولاً علایم شدیدتری دارند). در کل، این علایم عبارتند از مشکلات خواب، بیقراری، تحریکپذیری، از دست دادن تمرکز، خستگی، از جا پریدن، عصبی بودن، افسردگی، اضطراب، گوشهگیری و خودداری. همچنین امکان دارد احساساتی مثل ترس، خشم، گناه و شرمساری، و انکار عامل یا واقع استرسزا وجود داشته باشند (فرد طوری رفتار میکند که انگار هیچ اتفاقی نیافتاده است).
عوامل افزایش دهنده خطر
میزان نامطلوب بودن تغییراتی که عامل استرسزا به وجود آمده است.
این که آیا واقعه استرسزا به طور ناگهانی رخ داده یا قبلاً انتظار آن میرفته است.
اهمیت منحصر به فرد واقعه استرسزا در زندگی فرد
نبود حمایت مناسب از فرد (مثلاً از طرف خانواده، دوستان، و نیز ارتباطات مذهبی، فرهنگی و اجتماعی)
میزان آسیبپذیری فرد به تجربیات استرسزا در زندگی
