الفباي مبارزه

«ملت عزيز ما كه مبارزان حقيقي و راستين ارزشهاي اسلامي هستند به خوبي دريافته اند كه مبارزه با رفاه طلبي سازگار نيست و آنها كه تصور مي كنند مبارزه در راه استقلال و آزادي مستضعفين و محرومان جهان با سرمايه داري و رفاه طلبي منافات ندارد با الفباي مبارزه بيگانه اند. و آنهايي هم كه تصور مي كنند سرمايه داران و مرفهان بي درد با نصيحت و پند و اندرز متنبه مي شوند و به مبارزان راه آزادي پيوسته و يا به آنان كمك مي كنند آب در هاون مي كوبند. بحث مبارزه و رفاه و سرمايه، بحث قيام و راحت طلبي بحث دنياخواهي و آخرت جويي دو مقوله اي است كه هرگز با هم جمع نمي شوند. و تنها آنهايي تا آخر خط با ما هستند كه درد فقر و محروميت و استضعاف را چشيده باشند. فقرا و متدينين بي بضاعت گردانندگان و برپادارندگان واقعي انقلاب ها هستند. ما بايد تمام تلاشمان را بنماييم تا به هر صورت كه ممكن است خط اصولي دفاع از مستضعفين را حفظ كنيم...» (1)
حضرت امام(ره) در رهنمود جاودانه و هميشگي فوق با تعهد به وراثت راه انبيا براي چندمين بار و در آخرين ماههاي حيات طيبه خويش چندين فرمول خدشه ناپذير براي تداوم انقلاب را متذكر مي گردند.
الف: امام بر رشد و آگاهي مردم و در آن ملاك ها و معيارهاي اسلامي از سوي آنان تاكيد كرده و مي فرمايند؛
«... ملت ما كه مبارزان حقيقي و راستين ارزش هاي اسلامي هستند به خوبي دريافته اند كه مبارزه با رفاه طلبي سازگار نيست...»
ب: امام(ره) پيروزي و تداوم انقلاب اسلامي را دوران برملا شدن تزويرهاي سرمايه داران و مرفهان بي درد دانسته و باقاطعيت اعلام مي دارند:
«... و آنهايي هم كه تصور مي كنند سرمايه داران و مرفهان بي درد با نصيحت و پند اندرز متنبه شده و به مبارزان راه آزادي پيوسته و يا به آنان كمك مي كنند آب در هاون مي كوبند.»
بعنوان نمونه در سالهاي اوليه انقلاب اسلامي يكي از مراجع تقليد مرحوم، كه حضرت امام تقوا و مبارزات ايشان را بارها ارج نهاده بودند، نامه اي به حضرت امام نوشته و انتقاداتي را مطرح مي نمايند. حضرت امام در پاسخ ضمن احترام به ايشان به بالاترين مسئول قضايي دستور مي دهند تا به ملاقات ايشان رفته و گوشه اي از ترفندهاي سرمايه داران و رفاه طلبان را به ايشان بازگو نمايند و در نامه اي به ايشان يادآور مي شوند:
«... اي كاش كساني كه مطلب را سربسته به جنابعالي عرض مي كردند و فقط طرف منفي آن را گوشزد مي نمودند و موجب ناراحتي وجود محترم را فراهم مي نمودند به طرف ديگر قضايا توجه مي كردند و طرف مثبت امور را به عرض مي رساندند تا با سنجش فقيهانه آن حضرت بسياري از مطالب كه به نظر آنها برخلاف است حل مي شد و اي كاش طرز رفتار و افكار سرمايه داران بزرگ و نيز زمين خواران غيرمشروع و دارندگان آپارتمانهاي بسيار كه بي تعهد به احكام اسلام به طور نامشروع به دست آورده اند و امروز با حساب دقيق ملك طلق اسلام است كه بايد صرف مصالح اسلام و مسلمين شود و به مستمندان كه با عسرت و ذلت به سر مي برند بايد رسيدگي شود، به سمع مبارك مي رساندند تا معلوم شود چه مصيبت هايي بر اسلام و مسلمين مي گذرد... آنها هستند كه يا به اسلام عقيده ندارند، يا عمل به احكام نكرده اند و با تشبث به اسلام و قانون مي خواهند به اعمال فاسد خود ادامه دهند...» (2)
حضرت امام (ره) با تاكيد بر مقابله با «زر و زور و تزوير» و اسوه قرار دادن روش پيامبر اسلام همواره متذكر مي شوند:
«تاريخ اسلام نزديك است به ما، هركس كه مطالعه كرده باشد مي داند كه پيغمبر اسلام در مكه كه بودند، از همين مردم مستضعف و طبقه به اصطلاح آنها صفر (بودند) و تجار قريش و ثروتمندان آن وقت و قدرتمندان آن وقت همه با او مخالف بودند. نه اينكه قدرتمندان او را آورده بودند كه مردم را خراب بكند. ايشان بود كه تا مكه بود نمي توانست اظهار وجود بكند زيرزميني مشغول فعاليت بود و گروههايي ترتيب مي داد براي خودش وقتي ديدند كه آنجا نمي شود، از آنجا هجرت فرمودند به مدينه، در مدينه هم كه آمدند، وارد شدند به يك نفر از همين مردم طبقه سوم به اصطلاح آنها، اشخاصي هم كه جمع شدند دور ايشان عبارت از همين فقرا بودند. جنگهاي پيغمبر همه اش با اغنيا بود و با گردن كلفتها بود و با ثروتمندها بود... پيغمبر اين فقرا را بلند كرد و نهضت كرد براي اينكه اغنيا را سكوب كند و سر جاي خودشان بنشاند. بعد هم يك قدر ي نضج پيدا كرد اسلام، باز همين طبقه ضعيف و مستضعف بودند كه حمله كردند به امپراطوري بزرگ دنيا، كه روم و ايران بودند. روم و ايران پيغمبر ر ا درست نكردند، پيغمبر روم و ايران را راند و شكست داد...»(3)
ــــــــــــ
(1) صحيفه امام ج 21 ص 86 (2) صحيفه امام ج 17 ص 509
(3) صحيفه امام ج 7 ص 389