پاسخ به:باید و نباید های بچه داری
سه شنبه 22 شهریور 1390 9:59 AM
راه حلها
** همراه با فرزندتان فهرستی از قوانین مربوط به اتاق خواب آنها تهیه كنید. برای نقض این قوانین نیز پیامدهایی مشخص كنید. از آنجا كه این قوانین بیشتر مربوط به مسایل بین بچههاست تا شما و آنها، بگذارید پیامدها را خودشان تعیین كنند. (البته شما حق رد كردن دارید) مثلا خواهر و برادر در مورد برداشتن بدون اجازه وسایل همدیگر به این نتیجه میرسند كه: " من به مدت یك روز از وسایل شخص دیگر استفاده میكنم". وقتی قوانین تعیین شدند، از بچهها بخواهید جدولی را براساس این قوانین درست كنند و روی در اتاقشان بچسبانند.
** با بچهها، بازی " فوتبال رفتاری" ترتیب دهید: " هر شخصی با 3 خطا از بازی اخراج میشود" به آنها بگویید كه اگر در یك هفته بیش از سه بار در مورد مسایل اتاقشان دعوا كنند، امتیاز داشتن اتاق را از دست میدهند. تشویق به دعوا نكردن هیچ فایدهای ندارد.
** تعیین قوانین مشخص در مورد فضای خصوصی زمان مناسبی است تا در مورد اصولی كه به نظرتان در مورد زندگی خصوصی مهم است، صحبت كنید. اشكالی ندارد كه وقتی كسی لباس عوض میكند درب را ببندید و افراد خانواده بایستی قبل از ورود درب بزنند و اجازه بگیرند. به كودكان باید آموخت كه در این گونه موارد بپرسند: " كیست؟" و اگر جواب " مادر" یا " پدر" بود، باید بگویند: " بیایید تو" . اجازه ندهید فرزندانتان بگویند: " من مشغول كاری هستم" یا جوابهای مشابهی بدهد. شما از روی ادب این سوال را میپرسید، نه به خاطر اجازه گرفتن. بر عكس، آنها برای ورود به اتاق والدین باید اجازه بگیرند. این یكی از قوانین خانواده محسوب میشود.

** بسیاری از كودكان با گرایش به داشتن قدرت بیشتر در مورد اتاق خوابشان كه از نظر آنها تنها قسمت متعلق به آنهاست، استقلال و رشد خود را اعلام میكنند. اگر فرزندتان اصولا فردی مسئول است، اشكالی ندارد كه اتاقش را با تعدادی از قوانین مشخص به خودش واگذار كنید. این قوانین باید مسائلی چون تعویض ملحفهها، تمیز كردن اتاق و غیره را در بر بگیرند. اگر فرزندتان در اتاقش با سوءاستفاده از اعتماد شما از قوانین خانه تجاوز كرد به او بگویید كه تا زمانی كه بار دیگر به او امتیاز فضای خصوصیاش را بدهید، درب اتاقش باید باز باشد.
** دلایلی را كه فرزندتان براساس آن زندگی خصوصی بیشتری میخواهد، پیدا كنید. اگرچیزی دارد كه میخواهد آن را پنهان كند به احتمال زیاد اگر رفتار او به گونهای دیگر نیز سری میشود. ممكن است او در مكالمات تلفنیاش با صدای بسیار پایینی صحبت كند و یا به سئوالاتی در مورد كارهایی كه انجام میدهد، جوابهای مبهم و نامربوط بدهد. در این صورت، سعی كنید با پرسیدن سئوالاتی صریح، اطلاعات بیشتری به دست آورید.
مصداق کسانی نباشیم که آنچه میگوییم خود به آن عمل نکنیم.