پاسخ به:عطار باشی
سه شنبه 22 شهریور 1390 3:47 PM
اسم من ((ارغوان )) است
دشمن سنگ كليه هستم .
اگر سوخته گل مرا بر روى زخم بگذاريد، خون آن را بند مى آورم .
براى دستگاه تنفس بهتر از من نمى يابيد.
پاك كننده معده بوده ، سردى آن را نيز درمان مى كنم .
فارسى من ارغوان است و اعراب آن را معرب كرده ((ارجوان )) گويند، ولى عربى من ((ارغيدا)) مى باشد. شربت بهار من خمارشكن است ، و چون چوب مرا بسوزانند و بر ابرو بمالند آن را سياه و پرپشت مى كنم . ارتفاع درخت من از سه متر تا ده متر است ، گلهاى زيباى من كه به بهار ارغوان معروف مى باشند به صورت خوشه هايى قبل از پيدايش برگ ظاهر مى شوند و با رنگ ارغوانى خود منظره قشنگى به درخت من مى دهد. برگهاى جوان من خوراكى است و پوست درخت من قابض است . زادگاه اوليه من ايران ، مخصوصا استان فارس است ، بهار من كمى شيرين است و آوازه را صاف مى نمايد. من اخلاط لزج را از بين برده سردى معده و كليه ها را از بين مى برم ، من دستگاه تنفس را زهكشى مى كنم و سنگ كليه و مثانه را مى ريزانم . نوشيدن جوشانده من قى آور است و دستگاهى تنفس و معده را پاك مى كند. پاشيدن گرد سوخته گل و ريشه من بر روى زخم خون را بند مى آورد و خضابى نيكو است ، مخصوصا براى رنگ كردن مژه و ابر و بسيار مناسب است .