معرفی استان گلستان

موقعیت نسبی
استان گلستان با وسعت 3/ 20438 کیلومتر مربع از شمال با کشور ترکمنستان، از جنوب با استان سمنان، از شرق با استان خراسان شمالی و از غرب با استان و دریای خزر محدود می شود.

استان گلستان از طرف شمال با جمهوری ترکمنستان 205 کیلومتر مرز مشترک دارد که 120 کیلومتر آن را مرز آبی رودخانه اترک تشکیل داده است. این استان یکی از شاهراه های اصلی ورود به پنج کشور آسیای میانه از طریق مرز اینچه برون و از طریق دریا با روسیه و اروپا می باشد.

زمین شناسی

شکل نهایی رشته کوه های البرز شرقی بر اثر حرکات کوه زایی آلپی در اواخر دورهٔ ترشیاری به وجود آمده اند؛ و در طول دورهٔ کواترنر، آب های روان، نقش اصلی را در فرسایش و تغییر شکل کنونی  اهمواری ها داشته است.
در شمال و شمال شرقی استان رسوبات لسی، تپه ماهورهای کم ارتفاعی را به وجود آورده که از نظر کشاورزی و تهیه آجر و سفال اهمیت اقتصادی دارد.
وجود تعدادی گل فشان در شرق دریای خزر مانند گل فشان نفتلیجه در شهرستان گمیشان، نشان دهندهٔ فعالیت های درونی زمین و وجود منابع نفت و گاز در این مناطق می باشد.

ناهمواری ها

استان گلستان بین رشته کوه البرز، بیابان های ترکمنستان، کوه های خراسان شمالی و دریای خزر واقع شده است.
ناهمواری های استان را می توان به سه ناحیه تقسیم کرد:
1) ناحیۀ کوهستانی: این ناحیه ادامهٔ رشته کوه های البرز شرقی است که از غرب به شرق کشیده شده و به تدریج به سمت شمال شرقی متمایل شده و از ارتفاع آن کاسته می شود. کوهستان، ارتفاعات بیش از 1000 متر را تشکیل می دهد. در جنوب استان قله های بلندی واقع شده است ؛ از جمله شاهوار با ارتفاع 3945 متر بلندترین قلهٔ استان است.

2)ناحیۀ کوهپایه ای: این ناحیه بیشتر در پای ارتفاعات جنوب و شرق استان، با ارتفاع 300 تا 1000 متر از سطح دریا واقع شده است. در این ناحیه مخروط افکنه های کوچک و بزرگی وجود دارد که بر اثر رسوبات آبرفتی رودها تشکیل شده است.
مخروط افکنه ها به علت خاک حاصلخیز، منابع آب کافی و آب و هوای معتدل از مراکز استقرار سکونتگاه های روستایی و شهری استان محسوب می شود. در این ناحیه به علت نفوذپذیری زیاد رسوبات، سفره های آب زیرزمینی فراوانی وجود دارد که به صورت چاه و قنات مورد استفاده قرار می گیرد.
3) ناحیۀ جلگه ای: هم زمان با عقب نشینی دریای خزر به دلیل شرایط آب و هوایی، فرسایش شدید آبی، و تراکم آبرفتی رودها، اراضی جلگه ای هلالی شکل و وسیعی در شمال استان به وجود آمده است. ارتفاع این ناحیه بین 26 - متر تا 300 متر است
که از غرب به سمت شرق و جنوب شرق افزوده می شود. در ناحیه جلگه ای پست و هموار ساحلی، تپه های ماسه ای تشکیل شده که سدی طبیعی و کم ارتفاع بین دریای خزر و جلگه گرگان پدید آورده است. این تپه های ماسه ای ساحلی به علت نسیم دریا به خشکی و بالعکس بوجود آمده است.
نواحی جلگه ای به خاطر داشتن خاک نرم و حاصلخیز، آب و هوای معتدل و بارندگی مناسب از یک سو و خلاقیت و پشتکار ساکنان از سوی دیگر شرایط مساعدی را برای توسعه فعالیت های کشاورزی و دامداری فراهم کرده است؛ به طوری که استان گلستان یکی از قطب های کشاورزی ایران محسوب می شود.