پاسخ به:آيةالله عبدالنبي نمازي
شنبه 22 مرداد 1390 11:50 AM
ج: تدريس
از سال 1342 هجري شمسي در نجف اشرف تدريس ادبيات عرب را شروع نمودم و تا سال 1348 شمسي كه به ايران مراجعت نمودم، ادامه داشت.
فعاليتها و مبارزات سياسي و اجتماعي:
قبل از پيروزي انقلاب اسلامي
در سال 1342 شمسي هنگام قيام مردم قم و حادثهي پانزدهم خرداد و كشتار عدهي زيادي از مردم قم به دست عمال رژيم شاه حوزهي علميهي نجف اشرف به حمايت از نهضت حضرت امام خميني (قدس سره) برخاست و درسها تعطيل و طلاب و فضلا در بيوت مراجع بزرگ حضرات آيات عظام: سيد محسن حكيم رحمه الله، سيد محمود شاهرودي رحمه الله، سيد ابوالقاسم خوئي رحمه الله اجتماعات با شكوهي تشكيل ميدادند و از مراجع تقاضاي چارهجويي و اقدان مينمودند.
اين جانب افتخار حضور در اجتماعات و راهپيماييها را داشتم. پس از تبعيد حضرت امام خميني از تركيه به عراق هنگام ورود معظم لّه به شهر كربلا توفيق شركت در مراسم استقبال را پيدا كردم. پس از اقامت معظم له در نجف اشرف مقيد بودم كه نماز ظهرين و مغرب و عشا را به امامت ايشان بخوانم. شبها نماز را در مدرسهي مرحوم آيه الله العظمي بروجردي رحمه الله و ظهرها ابتدا در منزل و پس از مدتي به درخواست مرحوم آيه الله سيد محمد تقي بحرالعلوم كه امامت مسجد شيخ انصاري را بر عهده داشت، اقامه مينمودند.
