پاسخ به:آيةالله عبدالنبي نمازي
شنبه 22 مرداد 1390 11:49 AM
) عنايت و توجه كريمانهي موليالموحدين امام اميرالمؤمنين عليه السلام، زيرا از همان آغاز تشرف به نجف اشرف در خود احساس يك عشق و جاذبهي عميق نسبت به معارف الهي و علوم اهل بيت عليهم السلام نمودم به گونهاي كه با تلاش شبانه روزي و درس و بحث و تحقيق و با وجود هواي گرم و سوزان نجف اشرف هيچگاه احساس خستگي نميكردم. از نظر معنوي و اخلاقي قطرهاي از درياي بيكران فضايل و معنويت اميرالمؤمنين علي عليهالسلام در كامم افاضه شد به گونهاي كه شيفتگي و عشقم به جلال و جمال و كمال مولا اختياريام نبود. از خلوت كردن در حرم مولا و نشستن شبانگاهان و سحرگاهان و تماشاي اسرار عظمت مولا هيچگاه احساس كفايت نميكردم، بلكه عاجز و درمانده، ناچار اجازهي ترخيص ميگرفتم. افاضات آن حضرت از آن دوران تا كنون هم بحمد الله ادامه دارد و هر چه دارم از دوران مجاورت آن حضرت است.
