طبیب خودتان بشوید!

گر این‌ها بیماری‌های ماست، این‏ها را روی کاغذ بیاوریم. ماه رمضان فرصتی است که یکی‏ یکی این بیماری‌ها را، تا آنجایی که بشود؛ برطرف کنیم. اگر برطرف نکنیم؛ این بیماری‌ها مهلک خواهد شد؛ هلاک معنوی و واقعی. هلاک جسمی که چیزی نیست! اگر بیماری مهلکی در ما باشد یا احتمالش را بدهند، چقدر دستپاچه می‏شویم؟ شب خوابمان نمی‏برد. بهترین دکترها را پیدا می‏کنیم، می‏گوییم "نکند این غده‏ای که در بدن من است سرطان باشد!" و از تصورش کلی وحشت می‏کنیم. آخرش چه؟ آخرش مردن است.

بعد از چند صباحی تمام خواهد شد و این، هلاکت جسمانی و ما این‏قدر از آن می‏ترسیم. هلاکت معنوی، یعنی برای ابد دچار خذلان و عذاب الهی شدن؛ یعنی در زندگی جاودان ابدی، از همه نعمت‌ها و لذت‌ها و چشم روشنی‏هایی که خداوند برای من و شما معین و مقرر کرده محروم بمانیم.