طبیب خودتان بشوید!

اگر طبیب، این مرض را نشناسد و نداند که بیمار این مرض را هم دارد، ممکن است به جای اینکه او را علاج کند، بیچاره را به خون‌ریزی معده هم مبتلا سازد. پس اول باید با دقت نگاه کند؛ دلسوزانه بیماری‌ها را پیدا کند و آن‏ها را بنویسد؛ بعد ببیند کدام مهم‏تر و اصولی‏تر است.

شما طبیب خودتان بشوید، برادر عزیز! هیچ‏کس مثل خود انسان نمی‏تواند بیماری‌های خودش را بشناسد. برخی بیماری‌ها در انسان هست که اگر مثلاً شما به من بگویید "تو دچار این بیماری هستی"، عصبانی می‏شوم و اگر بگویند "آقا، شما مرد حسودی هستید" مگر کسی تحمل می‏کند که به او بگویند "حسود"؟ می‏گوید "حسود خودت هستی! چرا اهانت می‏کنی؟" از دیگری حاضر نیستیم قبول کنیم. اما به خودمان که مراجعه می‏کنیم، می‏بینیم بله؛ ما متأسفانه از این بیماری‌ها داریم. انسان بر سر هر کسی کلاه بگذارد و از هرکسی که پنهان کند، با خودش که دیگر نمی‏تواند!

پس بهترین کسی که می‏تواند بیماری ما را تشخیص دهد، خودمان هستیم. بیاورید روی کاغذ! بنویسید "حسد"، "بخل"، "بدخواهی برای دیگران"، وقتی کسی به خیری می‏رسد، ما ناراحت می‏شویم بنویسید "تنبلی در کار"، "روح بدبینی به نیکان و صالحان"، "بی‏اعتنایی به وظایف"، "علاقه به خود. شدیدا به خودمان علاقه داریم"".