پاسخ به:فست فودها حرامند؟!
دوشنبه 3 مرداد 1390 3:50 PM
شاید یکی از اثرات هجمه فرهنگی غربی که به طور کاملاً نامحسوس جای خود را در میان ما باز کرده است، تغییر فرهنگ خرید کردن است. خرید کردن یا shopping به عنوان یکی از تفریحات و سرگرمیها در فرهنگ غربی به شمار میرود، در حالی که براساس موازین و معارف اسلامی، خرید کردن و به خرید رفتن به عنوان یکی از نیازهای انسان و متناسب با آن باید باشد. در توضیح آن که، انسان تنها وقتی نیاز به خریدن و تهیه چیزی دارد از منزل بایستی خارج شود و آن شیء مورد نیاز را تهیه نماید. که این شیء می تواند خوردنی، پوشیدنی، از لوازم منزل و یا هر چیز دیگری باشد. در حالی که در اثر تربیت غیراسلامی برخی به بازار و مراکز خرید می روند تا قدمی بزنند! و فروشگاهها و مغازه ها و ویترین ها را نگاه کنند! و صد البته که با دیدن برخی از اجناس وسوسه خرید آنها حتی اگر نیازی بدانها نباشد، برخی را رها نمی کند و می شود آنچه باید گفت اسمش جز اسراف کردن نیست!
توجه به این نکته بسیار مهم و اساسی است که انسان تا زمانی که نیازی آن هم واقعی و حقیقی دارد برای خرید اقدام ننماید تا علاوه بر جلوگیری از اسراف در وقت و پول و انرژی، از مصادیق اسراف کار مورد اشاره در روایت شریف امیرالمؤمنان علی(علیهالسلام) محسوب نشود که آنچه را که متناسب او و به تعبیری از آن او نیست، می خرد!
از جمله مسائل مهم که انسان بایستی همواره آن را مدّنظر قرار بدهد آن است که «اسراف کردن» از جمله حرامهای الهی است که در عرض سایر محرمات قرار دارد. شاید برای شما هم عجیب باشد که برخی از مصادیق اسراف این طور رایج و بی پروا در جامعه دیده می شود! این مسأله متأسفانه از نتایج و عواقب ریخته شدن قبح گناه اسراف است و البته در برخی از موارد ناآگاهی از مصادیق دقیق اسراف کردن که لازم است با تجدید نظری دقیق بدانها توجه شود!
اسراف به عنوان یکی از محرمات الهی به شمار می رود و قطعاً انجام حرامهای الهی عواقب و نتایج منفی بسیاری را در زندگی انسان به بار می آورد که عدم توجه انسان بدانها نیز از زشتی آنها نمی کاهد.
از امام صادق(علیهالسلام) در روایتی شریف نقل است که حضرت فرمودند: اِنّ السّرف یورثُ الفقر و إنّ القصد یورثُ الغنی؛ براستی که اسراف موجب فقر و پریشانی و میانهروی و رعایت اعتدال مایه بی نیازی و توانگری است. براساس این روایت نتیجه منطقی و قطعی اسراف فقر است که خود می تواند جنبه ها و انواعی داشته باشد. فقر از نظر مادی و از نظر معنوی و روحی. فقر مادی شاید کمترین نتیجه اسراف باشد که انسان مُسرف به واسطه عدم رعایت اعتدال در رفتار و اعمال خود در زندگی دچار کمبود و فقر می گردد. اما از آن مهمتر فقر روحی است که در اثر رعایت تعادل و دوری از اسراف غنای روحی نیز نصیب انسان می گردد. زیرا وقتی انسان به ظواهر دنیا دل نبندد و استفاده از مادیات را در حد احتیاج و ضروت آن هم در راه خدا لازم بداند به او حالتی دست می دهد که خود را کاملاً بی نیاز احساس می کند و این خود آرامش واقعی و حقیقی را در زندگی نصیب انسان می نماید. انسان مُسرف همواره خود را تشنه مصرف کردن می بیند و این عطش بی پایان جان آدمی و آرامش و آسایش او را سلب می نماید و ولعی سیری ناپذیر به جان او می اندازد.
اللّهمّ عرّفنی نفسک فانّک إن لم تعرّفنی نفسک لم أعرف رسولک اللّهمّ عرّفنی رسولک فانّک ان لم تعرّفنی رسولک لم اعرف حجّتک
حافظ از دست مده دولت این کشتی نوح / ور نه طوفان حوادث ببرد بنیادت
