فوتبال و ضایعات مغزی

اصول سرزنی كه مطمئناً در آینده و در مبحث جداگانه ای به آن خواهیم پرداخت به مرور باعث آسیب دیدگی و تخریب بافت سربرال یا مغزی می شود . این مسئله موجبات نگرانی مسئولان فیفا را برانگیخته است. این تحقیق از سال 98 و در جام جهانی مردان شروع شده و در طول تحقیقات ، هر دو طیف بازیكنان زن و مرد در گروه های مختلف سنی مورد بررسی قرار گرفتند. در روند این بررسی ها حدوداً  10155 ساعت بازی مربوط به 398 مسابقه مختلف مد نظر قرار گرفته  است .

اولین اطلاعات آماری ارقامی در این مورد در اولین كنفرانس بین المللی آسیب دیدگی در ورزش كه در شهر وین اتریش در نوامبر 2001 برگزار گردید ارائه شد .

این سمینار با همكاری فیفا ،IOC ( كمیته بین المللی المپیك ) وIIHF ( فدراسیون بین المللی هاكی روی یخ ) انجام شد . بر طبق نتایج اعلام شده كمترین مصدومیت در رقابت ها مربوط به جام جهانی زنان 1999 با 39 مصدومیت در هر 1000 ساعت بازی بوده است. این در حالی است كه بیشترین رقم مربوط به جام جهانی جوانان 2001 ( 143 مورد ) و جام جهانی فوتسال 2000 ( 190 مورد ) بوده است.

مصدومیت های مربوط به سر در تمام مسابقات مذكور ( 127 مورد ) در حدود 15 درصد كل مصدومیتها بوده است و در كل این تعداد ، 14 مورد اعلام شد كه مطابق با 4/ 1 درصد در هر 1000 ساعت بازی بوده است. آنچه در این میان جای بحث دارد این است كه این مصدومیت غالباً در برخورد سر با بازیكن دیگر اتفاق افتاده و به خاطر هد زدن به توپ نبوده است. این نگرانی ها وقتی بیشتر شد كه نتیجه چنین برخوردهایی را تخریب مسلم بافت مغزی دانستند. خوشبختانه تعداد چنین مصدومیت هایی زیاد نیست و معمولاً پس از برخورد شدید سرِ دو بازیكن یا آرنج به سر اتفاق می افتد و باعث آسیب دیدگی بافت سطحی و جداره مغز می شود.

معمولترین آسیب دیدگی های مغزی نتیجه برخوردهای شدید است و درصد آسیب این به قولی تصادم ها در ورزش (CISG) بستگی به محل برخورد دارد. به طور كلی ازاصلی ترین مشكلات به وجود آمده پس از آسیب دیدگی مغز می توان به از دست دادن حافظه یا امنزیا

(Amnesia) اشاره كرد و اثرات این عارضه می تواند شدت و وخامت آسیب دیدگی را تعیین كند.

آثار و علائم برخورد شدید

هر یك از علائمی كه در ادامه به آن اشاره خواهیم كرد می تواند تأیید كننده برخورد و آسیب دیدگی مغزی باشد و پزشك یا مربی در این هنگام باید یك سری تمهیدات ابتدایی را انجام دهد. توجه داشته باشید در این حالت امكان دارد بازیكن ، هوشیاری خود را حفظ كرده باشد .

مسائل تعیین كننده

عدم آگاهی از اتفاق ، رقیب ، نتیجه ی بازی ، زمان ، روز و مكان ، گیجی ، از دست دادن حافظه واز دست دادن هوشیاری.

نشانه های واضح وتیپیك

سردرد، سرگیجه، تهوع ، لرزش ، عدم تعادل  ، سیاهی رفتن چشم، خیره شدن چشم یا گیجی ، به یاد نیاوردن یا نشناختن ، احساس برق زدگی چشم ، صدا كردن گوشها و دو بینی . سایر علایم مثل خواب آلودگی ، خواب سنگین، احساس كندی و خستگی مفرط  نشان بروز آسیب های مغزی و یا مشكلاتی است كه حل نشده است.