0

پنج زبان مشكل براي يادگيري!

 
mortazavifar
mortazavifar
کاربر نقره ای
تاریخ عضویت : مهر 1389 
تعداد پست ها : 1349
محل سکونت : yazd

پنج زبان مشكل براي يادگيري!
چهارشنبه 29 تیر 1390  7:30 AM

 

زبان‌شناسان با مقايسه عناصر مختلف زبان‌هاي دنيا مانند دستور زبان، صرف افعال و تعداد الفباها به دسته‌بندي زبان‌هاي زنده دنيا بر اساس ميزان دشواري آموختن آنها كرده‌اند و پنج زبان عربي، چيني، ژاپني، كره‌اي و مجارستاني را به عنوان مشكل‌ترين زبان‌هاي دنيا دسته‌بندي كرده‌اند.
به گزارش دادنا و به نقل از وب سايت ThirdAge، اگر تا پنجاه سال پيش "باسواد بودن" به معناي سواد خواندن و نوشتن و بلد بودن چهار عمل اصلي رياضيات بود اما در دنياي مدرن معيارهاي ديگري نيز به آن افزوده مي شود تا با سواد بودن سخت تر از دهه هاي گذشته باشد. دانستن يك زبان خارجي يا بلد بودن كار با كامپيوتر و استفاده از اينترنت را مي توان از ديگر معيارهاي باسواد بودن به حساب آورد.
با اين حال يكي از كارهاي زمانبر و نسبتاً مشكل آموختن زباني به غير از زبان مادري است و هيچ زباني براي يادگيري آسان نيست اما آموختن همه زبان ها به يك اندازه مشكل نيستند و برخي از زبان شناسان پنج زبان زنده دنيا را جزو مشكل ترين زبان ها براي آموختن انتخاب كرده اند. اينكه چرا اين زبان ها به عنوان مشكل ترين زبان هاي زنده دنيا براي آموختن انتخاب شده اند به فاكتورهايي مانند ميزان دوري و اختلاف با زبان مادري، نحوه نگارش الفباي و گويش اصوات آن بر مي گردد. اين زبان مشكل دنيا عبارتند از:

1:زبان عربی:

زبان عربي شباهت بسيار كمي به زبان هاي هندي و اروپايي دارد. اصوات در اين زبان بسيار مهم هستند اما شباهت بسيار زيادي بهم دارند به نحوي كه با اندكي تغيير صوت ممكن است معناي جمله به كلي عوض شود. زبان عربي بزرگ‌ترين عضو از شاخه زبان‌هاي سامي است و با زبان‌هاي عبري و آرامي هم‌خانواده‌است و يكي از شش زبان رسمي سازمان ملل است. اين زبان، زبان رسمي 25 كشور جهان است و حدود 320 ميليون نفر گويشگر دارد.

2- زبان چيني:


زبان چيني اصطلاحاً يك زبان تونال "Tonal Language" است به اين معنا كه با تغيير زير و بم صدا معاني واژگان نيز تغيير مي كند. همچنين وجود هزاران كاركتر و سيستم پيچيده خط چيني به دشوارتر شدن آموختن اين زبان منجر شده است. زبان مادري حدود يك پنجم مردم جهان يكي از انواع زبان چيني است.

3- زبان ژاپني:



براي آموختن زبان ژاپني نيز بايد مانند زبان چيني هزاران كاراكتر را به ذهن سپرد. سه سيستم متفاوت نوشتن و دو سيستم هجابندي براي اين زبان وجود دارد كه يادگيري اين زبان را مشكل تر كرده است. اين زبان حدود 130 ميليون گويشگر دارد.

4- زبان كره اي:



براي كسي كه پيشينه آسياي شرقي ندارد آموختن زبان كره كار واقعاً مشكلي است. ساختار بسيار متفاوت دستور زبان و نحوه تغيير افعال در زمانهاي مختلف براستي گيج كننده است. براي نوشتن به اين زبان نيز بايد همان هزاران كاراكتر مشابه زبان خط چيني را آموخت. اين زبان حدود هشتاد ميليون گويشگر دارد.

5- زبان مجارستاني:



در زبان مجارستاني اسم در هفت حالت مونث و مذكر و خنثي و ... صرف مي شود. زبان مجارستاني همچنين جزو "زبان هاي مستقل" محسوب مي شود بدين معنا كه واقعاً هنوز مشخص نشده است كه ريشه هاي اين زبان از كجاست و برخلاف بقيه زبانهاي رايج در اروپا ريشه لاتين ندارد. اين زبان 13 ميليون گويشگر دارد.

هر كس بد ما به خلق گويد ما چهره زهم نمي خراشيم

ما خوبي او به خلق گوييم تا هر دو دروغ گفته باشيم

تشکرات از این پست
دسترسی سریع به انجمن ها