جاذبه قرآن

گوته (متولد 1749 میلادی، متوفای 1832 م) از مشاهیر نویسندگان و شعرای آلمان بود. در حقیقت وی از بزرگ‌ترین شخصیت‌های ادبی قرن نوزدهم و یکی از برجسته‌ترین نوابغ تاریخ بشر محسوب می‌گردد. روح بلند پرواز، قوه تخیل بی‌نظیر، قدرت بیان و قلم سحرآمیز او در مردم آلمان سخت تأثیر کرد و وی را سرآمد شعرا و نویسندگان آن کشور گردانید. او علاوه بر رشته‌های ادبی ،در علوم فیزیک، پزشکی و طبیعی نیز مطالعه و تحقیق کرده و کتابهایی مانند:تغییر گیاهان و تئوری رنگ‌ها رانوشت.1 گوته باخ با ادبیات و فرهنگ اسلامی و به‌ویژه فرهنگ فارسی مرتبط گشت و با اشعار حافظ نیزمأنوس شد. در این میان آشنایی و انسی خاصّ با قرآن پیدا کرد. در آغاز از تماس با قرآن ابا داشت؛ اما کشش قرآن او را به سوی خود جلب کرد، تا آنجا که یکبار نوشت:

«ما اول بار از قرآن روی گردان بودیم، ولی طولی نکشید که این کتاب توجّه ما را به خود جلب کرد و ما را به حیرت در آورد و بالاخره مجبور شدیم که اصول و قواعد آن را تعظیم نموده و بزرگ بشماریم و در تطبیق الفاظ آن با معانی بکوشیم».2

گوته چنان شیفته قرآن شد که معتقد بود این کتاب در آینده بشریت سرنوشت ویژه‌ای برجای خواهد گذاشت.

«مرام و مقاصد این کتاب بی‌اندازه قوی و محکم و مبانی آن بلند است. این کتاب به زودی بزرگ‌ترین تأثیر را در تمام روی زمین خواهد گذاشت».3

1. معین محمد، فرهنگ، ج6/1732 . 2. مبشری اسد‌الله، در آمدی بر قرآن، ترجمه کتاب بلاشر، مقدمه، ص11 . 3. همان.