خداحافظ!؟

به من گفتي خداحافظ و بر قنديل مژگانت بلور اشک جاري بود.

غم تلخي ميان قصه هايت با تمام بي قراري بود!

چرا با تو خداحافظ !؟

تو که گل بوته هاي شعر شادم را ز باران نگاهت بارور کردي

تو که جام خيالم را همه شب با شراب عشق پر کردي

تو که افسانه با عشق بودن را برايم از تبار زندگي خواندي

تو که بذر محبت را به دشت سينه مشتاقم افشاندي!

چرا با تو خداحافظ !؟

تو ميهمان عزيز لحظه هاي شاد من هستي

تو همچون قصه شيرين عهد کودکي در ياد من هستي

خداحافظ کلامي تلخ و غمگين است

غم رفتن غمي بسيار سنگين است.!

 خداحافظ !........نه

تو درياي مني من ماهيم دور از تو مي ميرم

اگر رفتي سراغت را همه جا از خداي عشق مي گيرم

مرو......اي بودنت شور جواني ها !

مرو......اي بهترين حرف کلام مهرباني ها !