آسیب ستون فقرات
شنبه 18 تیر 1390 4:49 PM
( بخش آسیبهای استخوان و مفصل و عضله در کمکهای اولیه)
آسیبهای وارد بر ستون فقرات میتوانند یک یا چند قسمت از پشت و یا گردن استخوانها ( مهرهها ) ، دیسکهای جداکننده مهرهها، عضلات و رباطهای اطراف یا نخاع و شاخههای عصبی که از آن جدا میشوند را درگیر کنند. جدیترین خطر همراه با آسیب ستون فقرات، صدمه به نخاع است. چنین آسیبی ممکن است سبب از دست رفتن توان حرکتی و یا حس در نواحی پایینتر از قسمت آسیبدیده شود. نخاع یا ریشههای عصبی در صورتی که توسط دیسک دررفته یا جابهجا شده و یا در اثر قطعات استخوان شکسته شده، تحت فشار قرار گیرند، ممکن است دچار صدمات موقتی شوند. در صورتی که نخاع بهطور کامل یا ناکامل قطع شود، صدمات احتمالاً پایدار و دایمی خواهند بود.
چهوقت به آسیب ستونفقرات مشکوکمیشویم؟
روش ایجاد آسیب، مهمترین شاخص است. در صورتی که نیروهای غیرطبیعی به پشت یا گردن وارد شده باشند (به خصوص اگر مصدوم از اختلال حس یا حرکت شاکی باشد)، همواره به آسیب ستون فقرات مشکوک شوید. اگر در حادثه موردنظر، مصدوم شدیداً به جلو و عقب خم شده یا ستون فقرات دچار پیچش شده است، باید فرض کنید که او مبتلا به آسیب ستون فقرات است. خصوصاً باید دقت کنید که همواره از حرکت دادن غیرضروری سر و گردن، اجتناب کنید. اگرچه آسیب نخاع ممکن است در غیاب صدمه به مهرهها روی دهد، شکستگی ستون فقرات به شدت این خطر را افزایش میدهد. مناطقی که بیش از سایر نقاط آسیبپذیر هستند، عبارتند از استخوانهای گردن و کمر.
ساختار ستون فقرات نخاع توسط مهرهها (استخوانهای پشت) محافظت میشود. وارد آمدن آسیب به یک مهره یا یک دیسک بین مهرهای ممکن است به ریشههای عصبی که از نخاع خارج میشوند یا به خود طناب، صدمه برساند.
