شکستگیها
شنبه 18 تیر 1390 4:41 PM
( بخش آسیبهای استخوان و مفصل و عضله در کمکهای اولیه)
شکستگی در واقع وجود شکستگی یا ترک در استخوان است. عموماً برای شکسته شدن استخوان، نیروی زیادی لازم است مگر آنکه استخوان دچار بیماری شده یا پیر شده باشد. با این حال، استخوانهای در حال رشد، انعطافپذیر هستند و ممکن است دچار شکافت، خمش یا ترک شوند (اصطلاح «شکستگی ترکهای» از همین اصل سرچشمه میگیرد). هم نیروی مستقیم و هم نیروی غیرمستقیم میتواند سبب شکستگی استخوان شود. امکان دارد استخوان در محل وارد آمدن یک ضربه سنگین (مثلاً در اثر تصادف با ماشین [ نیروی مستقیم ] ) دچار شکستگی شود. همچنین ممکن است شکستگی در اثر پیچ خوردن یا ضرب دیدن بروز کند (نیروی غیرمستقیم).
شکستگیهای پایدار و ناپایدار
شکستگی میتواند پایدار یا ناپایدار باشد. در شکستگی پایدار، دو انتهای استخوان شکسته شده حرکت نمیکنند که علت این موضوع یا شکستگی ناکامل است یا در هم فشردگی دو انتها. این شکستگیها در مچ دست، شانه، مچ پا و لگن خاصره شایع هستند. معمولاً میتوان بدون ایجاد صدمه بیشتر، این شکستگیها را به آرامی جابهجا کرد. در آسیبهای ناپایدار، دو انتهای استخوانی میتوانند به راحتی جابهجا شوند. در نتیجه، خطر صدمه دیدن رگهای خونی، اعصاب و اعضای بدن وجود دارد. آسیبهای ناپایدار وقتی رخ میدهند که شکستگی استخوان کامل باشد یا رباطها دچار پارگی شوند. دستکاری این آسیبها باید با دقت صورت گیرد. تا از صدمات بیشتری پیشگیری شود.
تشخیص
ممکن است موارد زیر وجود داشته باشند:
تغییر شکل، تورم و کبود شدگی در محل شکستگی
درد و سختی در حرکت دادن محل
کوتاه شدن، تا شدن یا پیچ خوردن اندام
لمس یا سمع غژغژ خشن (کریپتاسیون) مربوط به دو انتهای استخوانی (اما نباید به دنبال آن گشت)
نشانههای شوک بهخصوص اگر شکستگی در استخوان ران یا لگن روی داده باشد.
اشکال در حرکت طبیعی اندام یا اصلاً حرکت نکردن اندام (مثلاً ناتوانی در راه رفتن)
جراحتی که ممکن است همراه با بیرون زدگی انتهاهای استخوانی باشد.
