اردن

تاریخ معاصر

در قرن شانزدهم، این منطقه به تصرف (ترکان) امپراتوری عثمانی درآمد. در جنگ جهانی اول ، بریتانیا به اعراب شورشی بر ضد حکومت عثمانی کمک کرد. در 1920، جامعه ملل منطقه شرق رود اردن ، ماوراء اردن ، را به صورت بخشی از فلسطین به بریتانیا واگذار کرد، ولی در 1923 ماوراء اردن به امیر نشینی مجزا تبدیل گشت.در 1946 این کشور به عنوان پادشاهی اردن استقلال کامل یافت و امیر عبدالله (1880 تا 1951) پادشاه آن شد.
ارتش اردن در جنگ 1948 اعراب و اسرائیل با افتخار جنگید و سرزمینهای از کرانه غربی را اشغال کرد که در آوریل 1950 رسماً به اردن الحاق گشت. در 1951 عبدالله ترور شد. نوه او ملک حسین (سلطنت از 1952) در آغاز مورد تهدید تندروهایی قرار گرفت که از سوی پرزیدنت ناصر رئیس جمهور مصر تشویث میشدند.
در جنگ 1967 اعراب و رژیم اشغالگر قدس، اردن کرانه غربی از جمله بخش عربی اورشلیمرا به رژیم اشغالگر قدس داد. در دهه 1970 قدرت چریکهای فلسطینی مقیم اردن موجودیت دولت اردن را به مخاطره انداخت.
پس از جنگ داخلی کوتاه و خونین سپتامبر 1970 رهبری فلسطینیها از کشور گریختند. در 1988 ملک حسین ازداشتن هر گونه مسئولیت در کرانه غربی چشم پوشی کرد.