صفات خدا

قرآن كريم مى‏گويد خداوند به همه صفات كمال متصف است: «له الاسماء الحسنى (1) نيكوترين نام ها و بالاترين اوصاف از آن اوست.» ، «و له المثل الاعلى فى السموات و الارض (2) صفات والا در سراسر هستى خاص اوست.» از اين رو خداوند حى است، قادر است، عليم است، مريد است، رحيم است، هادى است، خالق است، حكيم است، غفور است، عادل است و بالاخره هيچ صفت كمالى نيست كه در او نباشد.
از طرف ديگر جسم نيست، مركب نيست، ميرنده نيست، عاجز نيست، مجبور نيست، ظالم نيست.
دسته اول كه صفات كمالى است و خداوند به آنها متصف است «صفات ثبوتيه‏» ناميده مى‏شود و دسته دوم كه از نقص و كاستى ناشى مى‏شود و خداوند از اتصاف به آنها منزه است «صفات سلبيه‏» ناميده مى‏شود.
ما خدا را، هم «ثنا» مى‏گوييم و هم «تسبيح‏» مى‏كنيم.آنگاه كه او را ثنا مى‏گوييم، اسماء حسنى و صفات كماليه او را ياد مى‏كنيم، و آنگاه كه او را تسبيح مى‏گوييم، او را از آنچه لايق او نيست منزه و مبرا مى‏شماريم و در هر دو صورت، معرفت او را براى خودمان تثبيت مى‏كنيم و به اين وسيله خود را بالا مى‏بريم.