شهدای سیستان

محمدرضا برزگرمقدم در سال 1344 در روستاي کچيان از توابع شهرستان زابل در خانواده‌اي متدين و مذهبي ديده به جهان گشود. هنوز سه بهار از عمرش نگذشته بود که از نعمت پدر محروم گرديد. تحصيلاتش را در زابل و کرمان به پايان رساند. با اوجگيري انقلاب در تظاهرات و راهپيمايي‌ها شرکت مي‌کرد و بعد از پيروزي انقلاب نيز عضو فعال انجمن اسلامي و بسيج بود. از سال 1361 چندين مرتبه به جبهه اعزام شد. سپس به عضويت رسمي سپاه پاسداران انقلاب اسلامي درآمد و عاشقانه و داوطلبانه در نبرد با دشمن بعثي شرکت مي‌کرد. وي در تب و تاب وصال معبود مي‌سوخت تا اين‌که سرانجام در ارديبهشت ماه سال 1362 در سن 18 سالگي در منطقه عملياتي فکه بعد از نبردي جانانه به فيض عظيم شهادت نايل آمد.

آخرين ديدار

آخرين باري که به مرخصي آمده بود به او گفتم:«مادرجان، خواب ديده‌ام که تو اين بار شهيد خواهي شد». لبخندي بر لبانش نشست و گفت:«بسيار خوشحالم چرا که تو هم مي‌داني آرزويي جز اين ندارم». در همان مرخصي با تمامي اهالي روستا، اقوام و دوستان خداحافظي کرد و از همه حلاليت طلبيد و به جبهه رفت و پس از چهار روز خبر شهادتش به ما رسيد.