شهدای سیستان

محمد بولاغي در سال 1340 در خانواده‌اي مستضعف و محروم در يکي از روستاهاي زابل ديده به جهان گشود. هنوز چند ماهي از تولدش نگذشته بود که مادر بزرگوارش را از دست داد. از اين پس محمد از مهر مادري محروم گرديد و پدر به ناچار هر چند گاهي محمد را به يکي از آشنايان مي‌سپرد تا از او نگهداري نمايند. به اين صورت محمد رشد يافت و به مرحله‌اي رسيد که بايد کسب علم را آغاز کند. دوران تحصيل ابتدايي را در بخش راميان طي نمود. پس از آن به آزادشهر آمد و مقطع راهنمايي را در اين شهر گذراند. بعد از اين مقاطع محمد وارد هنرستان شبانه‌روزي علي آباد مي‌شود و موفق به گرفتن ديپلم از اين هنرستان مي‌گردد. با گرفتن ديپلم، خانواده مقدمات ازدواج محمد را فراهم کرده او زندگي جديدي را شروع مي‌نمايد. محمد در دوران سربازي در چند حمله‌ي بزرگ شرکت مي‌کند و با کمک ديگر همرزمانش ضربات مهلکي را بر مزدوران بعثي وارد مي‌آورد.
پس از خدمت مقدس سربازي، به شهرستان زاهدان مي‌آيد، او که از کودکي طعم محروميت را چشيده بود آرزو داشت که به نحوي بتواند در محروميت زدايي منطقه سهيم شود. به همين جهت به جمع جهادگران جهادسازندگي پيوست. او به شدت مشتاق حضور در جبهه و مبارزه مستقيم با عوامل بيگانه بود. از اين رو پس از ثبت نام آماده‌ي عزيمت به سوي منطقه‌ي جنگي گرديد. در شبي که فردايش عازم جبهه بود تا صبح بيدار ماند و با خدا مناجات کرد و بارها ذکر «الهي هب لي کمال الانقطاع اليک» را زمزمه کرد. سرانجام در تاريخ 12/12/1365 در سن 25 سالگي در قرعه شهادت و سعادت به نام او خورد و در جبهه‌هاي جنوب به ديدار پروردگارش شتافت.

سخن شهيد


«همسرم! اگر من شهيد شدم شما بايد زينب‌وار راهم را ادامه دهيد و از انقلاب غافل نشويد».